به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از پدال، در سیستم بردافزا که با نام REEV نیز شناخته میشود، با ساختاری جذاب و درعینحال ساده روبرو هستیم؛ این خودروها درواقع تمام الکتریکی هستند که به یک باتری کوچکتر مجهز شدهاند و هنگام اتمام شارژ، یک پیشرانهٔ بنزینی کوچک بهعنوان ژنراتور وارد عمل میشود تا انرژی موردنیاز را تأمین کند. در این ترکیب، موتور الکتریکی تنها وظیفه به حرکت درآوردن چرخها را بر عهده دارد و موتور درونسوز هیچ ارتباط مکانیکی با چرخها ندارد؛ این پیشرانههای بنزینی معمولاً بسیار کوچک و سبک طراحی میشوند و در دور موتور ثابتی کار میکنند تا به بالاترین راندمان ممکن برسند.
تفاوت بردافزا و پلاگینهیبرید
شباهت اصلی بردافزا با خودروهای پلاگینهیبریدی در این است که هر دو از طریق اتصال به برق شارژ شده و میتوانند در حالت تمام الکتریکی حرکت کنند. تفاوت بنیادی اما در اینجا نهفته است که در سیستمهای پلاگینهیبریدی، پیشرانهٔ درونسوز و موتور الکتریکی بهصورت همزمان یا مجزا برای نیرو دادن به چرخها استفاده میشوند. به همین دلیل، خودروهای پلاگینهیبریدی و حتی مدلهای هیبریدی معمولی مثل تویوتا پریوس، بهعنوان هیبریدهای موازی شناخته میشوند زیرا در این سیستم، دو پیشرانه میتوانند بهصورت موازی و همزمان قدرت خود را به چرخها منتقل کنند درحالیکه در مدلهای بردافزا چنین همکاری مستقیم و مکانیکی وجود ندارد.
چالشها و مزایای دو سیستم
از نظر فنی، هر دو سیستم به دلیل ادغام پیشرانههای درونسوز و الکتریکی، پیچیدگی بیشتری نسبت به خودروهای تمام الکتریکی دارند که این خود نقطهضعفی برای آنها محسوب میشود. در مورد بردافزا، یکی از نگرانیهای مهم، خاموش ماندن پیشرانهٔ بنزینی برای مدت طولانی است زیرا ممکن است در اکثر ترددهای روزمره نیازی به روشن شدن آن نباشد. این در حالی است که خودروهای پلاگینهیبریدی مدرن معمولاً با اجرای چرخههای نگهداری دورهای، پیشرانهٔ بنزینی را فعال میکنند تا از سلامت آن اطمینان حاصل شود. بااینحال، بردافزاها در مناطقی که زیرساخت شارژ عمومی ضعیف است، گزینهای ایدهآل محسوب میشوند و به همین دلیل تولیدکنندگان چینی سرمایهگذاری سنگینی روی آن کردهاند. علاوه بر این، استفاده از باتریهای ولتاژ بالا با ابعاد کوچکتر در این خودروها، قیمت نهایی را به شکل قابلتوجهی کاهش داده و راهکاری اقتصادی برای تولید انبوه ایجاد کرده است.
آینده بازار با ظهور واحدهای ماژولا
امروزه شاهد پیشرفتهای مهمی در زمینه سیستمهای بردافزا هستیم. شرکتهایی مانند «هورس پاورترین» (همکاری مشترک رنو و جیلی) در حال ارائه واحدهای ماژولار بردافزا هستند که روی خودروهای تمام برقی قابلنصب است. این یعنی هر خودروسازی میتواند با خرید این پکیجهای آماده، خودروهای برقی خود را به بردافزا تبدیل کند. نمونه بارز آن، واحد کوچک C15 شرکت هورس است که بهاندازه یک چمدان بوده و بهراحتی در بخش جلو یا عقب پلتفرمهای الکتریکی جا میگیرد. از سوی دیگر، شرکت ZF نیز با تولید انبوه واحدهای ماژولاری مثل eRE+، سیستمی را طراحی کرده که علاوه بر ایفای نقش بهعنوان ژنراتور، میتواند از طریق یک کلاچ به چرخها متصل شده و قابلیت چهارچرخ محرک را برای خودرو به ارمغان بیاورد.
جمعبندی
درنهایت، انتخاب میان خودروی بردافزا و پلاگینهیبریدی به سبک رانندگی و زیرساختهای دسترسی شما بستگی دارد؛ اگر به دنبال خودرویی هستید که در اکثر مواقع تجربه سواری کاملاً برقی و بیصدایی را ارائه دهد و تنها در سفرهای طولانی به موتور بنزینی بهعنوان ژنراتور متکی باشد، سیستم بردافزا به دلیل سادگی مکانیکی و راندمان بالا گزینه ایدهآلی است اما اگر در مناطقی زندگی میکنید که دسترسی به ایستگاههای شارژ محدود است و به دنبال انعطافپذیری کامل برای بهرهگیری همزمان از توان موتور درونسوز و الکتریکی در تمامی شرایط جادهای هستید، پلتفرمهای پلاگینهیبریدی با قابلیتهای ترکیبی خود، همچنان انتخاب کاربردیتر و همهکارهتری محسوب میشوند.
