پس از پنج سال غیبت، نامی که برای چند نسل با آفرود و خودروهای چهارچرخ محرک گره خورده بود، دوباره به میدان برگشت. Mitsubishi Pajero در نسل پنجم معرفی شده و میتسوبیشی با آن عملاً یکی از شناخته‌شده‌ترین نام‌های تاریخ خود را احیا کرده است. نسل قبلی پاجرو سال ۲۰۲۱ پس از ۱۵ سال تولید کنار رفت و حالا مدل جدید قرار است جای خالی این شاسی‌بلند را پر کند.
اما پاجرو جدید فقط یک بازگشت ساده با طراحی مدرن نیست. مهم‌ترین تغییر، بازگشت این خودرو به شاسی نردبانی است. برخلاف دو نسل قبلی که ساختار یکپارچه یا مونوکوک داشتند، نسل جدید بر پایه نسخه‌ای به‌شدت تقویت‌شده از پلتفرم وانت Mitsubishi Triton ساخته شده است. میتسوبیشی برای پاجرو شاسی را تقویت کرده، اعضای کناری ضخیم‌تر و مهاربندی‌های بیشتری در آن به کار برده و فاصله محوری را نیز به ۲۸۷۰ میلی‌متر رسانده است.
با این حال، پاجرو صرفاً یک تریتون با اتاق شاسی‌بلند نیست. سیستم تعلیق جلو از نوع دابل‌ویشبون و محور عقب پنج‌لینک با فنرهای پیچشی است تا در کنار توانایی آفرود، راحتی سواری نیز حفظ شود. ترمزهای عقب هم دیسکی هستند و میتسوبیشی برای این خودرو سیستم چهارچرخ محرک Super-Select 4WD-II را در نظر گرفته است. علاوه بر این، هفت حالت رانندگی شامل شن، گل، سنگ، برف و مسیرهای گوناگون در اختیار راننده قرار می‌گیرد.
در بخش فنی، پاجرو در زمان عرضه با موتور ۲.۴ لیتری چهار سیلندر توربودیزل عرضه می‌شود. این موتور برخلاف نسخه دوقلو‌توربوی تریتون، در پاجرو یک توربو دارد و حداکثر ۱۵۰ کیلووات قدرت و بسته به تیپ ۴۷۰ یا ۴۸۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. نیروی موتور نیز از طریق یک گیربکس هشت‌سرعته اتوماتیک منتقل می‌شود. سیستم S-AWC میتسوبیشی نیز برای بهبود توزیع گشتاور و کشش در نظر گرفته شده است.
طراحی هم تلاش می‌کند بین گذشته و آینده پاجرو پل بزند. بدنه حالتی جعبه‌ای و نسبتاً عمودی دارد و برخی جزئیات آن مستقیماً به نسل‌های قدیمی‌تر اشاره می‌کنند. حتی طراحی ستون C و بعضی عناصر کابین از زبان طراحی پاجروهای نخستین الهام گرفته شده است. در داخل کابین نیز دو نمایشگر ۱۴.۳ اینچی در برخی تیپ‌ها قرار گرفته و در کنار فناوری‌های جدید، کنترل‌های فیزیکی تهویه و برخی تجهیزات سنتی خودروهای آفرودی همچنان حفظ شده‌اند.
پاجرو جدید هفت‌نفره است و میتسوبیشی اعلام کرده احتمال عرضه نسخه پنج‌نفره نیز وجود دارد. تولید این خودرو برخلاف نسل‌های قبلی در ژاپن انجام نمی‌شود و کارخانه تایلند، در کنار تولید تریتون، وظیفه ساخت پاجرو جدید را بر عهده خواهد داشت. این خودرو ابتدا در تایلند عرضه می‌شود و پیش‌فروش آن در استرالیا از اکتبر آغاز خواهد شد.
بازگشت پاجرو البته در بازاری اتفاق می‌افتد که دیگر شاسی‌بلندهای آفرودی سنتی تنها نیستند. این خودرو باید با مدل‌هایی مانند فورد اورست، ایسوزو MU-X، GWM تانک 700 و تویوتا پرادو رقابت کند. بنابراین میتسوبیشی عملاً نامی تاریخی را به بازاری برگردانده که رقابت در آن بسیار سخت‌تر از گذشته شده است. پاجرو برای زنده ماندن دیگر نمی‌تواند صرفاً به خاطرات نسل‌های قبلی تکیه کند.
با این حال، انتخاب شاسی نردبانی، سیستم چهارچرخ محرک واقعی و موتور دیزلی نشان می‌دهد میتسوبیشی دست‌کم در بازگشت این نام، تصمیم گرفته ریشه آفرودی پاجرو را قربانی مد روز نکند. خودرویی که زمانی یکی از نمادهای آفرود ژاپنی بود، حالا با ترکیبی از شاسی تریتون، فناوری‌های جدید و همان DNA قدیمی برگشته است. نام پاجرو دوباره روی یک شاسی‌بلند واقعی نشسته، هرچند این بار دنیا و رقبایش کاملاً تغییر کرده‌اند.
