«جهانگیر الماسی»، بازیگر و کارگردان پیشکسوت سینما، در گفتوگو با خبرنگار سینماپرس، ضمن انتقاد از خلأ تولید آثار سینمایی و تلویزیونی متناسب با مناسبتهای مذهبی، بهویژه ماه محرم، با اشاره به نقش مدیران فرهنگی در بروز این خلا، اظهار داشت: ما باید به جایی برسیم که نگاه مصرف روزمره به آثار تصویری و سینمایی را کنار بگذاریم. کسانی که در حوزه رسانه، فرهنگ و تولیدات راهبردی فعالیت میکنند، باید چند قدم جلوتر از واقعیتهای روز حرکت کنند. اگر قرار باشد ما هم گرفتار روزمرگی شویم، نتیجه همین میشود که برای مناسبتهایی مثل ماه محرم یا ماه رمضان، ده روز مانده به آغاز آن، تازه یادمان بیفتد که باید برنامه یا اثر تولید کنیم.
وی افزود: این نگاه، یک نگاه بازاری است؛ نگاهی که فقط به تولید سریع و کمهزینه فکر میکند. در حالی که کشورهای پیشرفته در حوزه رسانه و هنر، موفقیت را در تحلیل درست، شناخت دقیق، برنامهریزی و فراهم کردن امکانات از قبل میدانند، نه اینکه چند روز مانده به یک مناسبت، تازه بودجه تخصیص دهند و کار را آغاز کنند. همه چیز باید از قبل برنامهریزی شده باشد؛ حتی مسائل مالی و اقتصادی هم باید پیشبینی شود تا نوسانات بازار بر روند تولید اثر نگذارد. البته ممکن است لازم باشد چند نیروی آماده هم در اختیار مجموعه باشند تا در مواقع ضروری وارد عمل شوند، اما وظیفه و نحوه استفاده از این نیروها را مدیران رسانه و حوزه تولید فرهنگی تعیین میکنند.
الماسی با تاکید بر لزوم تعمیق بخشی به تولیدات مذهبی و مناسبتی، تصریح نمود: مدیر باید بتواند این نیروها را متناسب با اهداف و نیازهای روز هدایت کند، اما اصل کار نباید روزمره باشد. کسی که نگاه عمیقتری به فرهنگ و رسانه دارد، هیچوقت خودش را اسیر بازار مصرف روز نمیکند، چون میداند چنین آثاری نه ماندگار خواهند شد، نه مخاطب از آنها استقبال میکند و نه در نهایت مدیران میتوانند از نتیجه آن دفاع کنند.
بازیگر فیلم های سینمایی «تفنگ های سحرگاه» و «جدال بزرگ» ادامه داد: یادم هست سال ۱۳۶۲ مشغول تحقیق در وزارت امور خارجه برای نگارش یک سریال بودم که بعدها آن پروژه را به شخص دیگری سپردند و فیلمنامه من در شبکه یک باقی ماند. آن زمان یکی از مدیران به من گفت «ما فقط میخواهیم آنتنمان را پر کنیم.»
به او گفتم: «من نمیدانم آنتن شما با چه چیزی پر میشود، اما این حرف درستی نیست. اینکه بگوییم فقط میخواهیم آنتن را پر کنیم، یعنی چه! شما ابزار تولید و پخش آثار تصویری را در اختیار دارید و نباید اجازه بدهید این ظرفیت ارزشمند به تولیدات روزمره و بیهدف محدود شود.» همانجا با هم اختلافنظر پیدا کردیم و دیگر با آن مجموعه همکاری نکردم. سالها بعد، چند صفحه از همان فیلمنامه را دوباره خواندم و با خودم گفتم کاش آن روز مدیران به این حرفها توجه کرده بودند. همیشه که نمیشود فقط افسوس خورد.
«جهانگیر الماسی» در پایان این گفت و گو با بیان این مطلب که واقعاً چند مدیر را میشناسید که تحصیلات تخصصی در حوزه رسانه، مدیریت رسانه یا تولید هنری داشته باشند!؟ تعدادشان بسیار کم است و باید خدا را شکر کرد که همین تعداد هم وجود دارند؛ خاطرنشان ساخت: برخی از مدیران، مثلاً از دانشگاههایی مانند دانشگاه امام حسین یا دانشگاه امام صادق، با توجه به علاقه شخصی وارد این حوزه شدهاند. بسیاری از آنها هم افراد دلسوز، متعهد و باانگیزهای هستند، اما مدیریت رسانه و تولید هنری یک تخصص است؛ یک علم است که بارها آزموده شده و نتایج خود را نشان داده است. بنابراین، نباید با این حوزه برخوردی سطحی داشت.
