دکتر پاشا شریفی زادهٔ سال ۱۳۱۲ خورشیدی در استان کرمانشاه بودند.
کارنامه علمی و حرفهای او نشان میدهد که بخش مهمی از عمر خود را صرف تدوین، بهکارگیری و آموزش اصول سنجش روانی و ارزشیابی آموزشی کرده و در پیوند دادن روانشناسی علمی با نظام آموزش و پژوهش کشور نقش پررنگی داشته است.
دکترحسن پاشاشریفی در حوزههای اجرایی و تخصصیِ سنجش نیز مسئولیتهای مهمی بر عهده داشت؛ از جمله معاون ادارهکل امتحانات وزارت آموزشوپرورش و مسئول تدوین آزمونهای روانی و پیشرفت تحصیلی و نیز رئیس کمیسیون تخصصی سنجش و ارزشیابی سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران.
ایشان علاوه بر فعالیتهای اجرایی، در عرصه دانشگاهی و تربیت نیروی متخصص نیز حضوری جدی داشت؛ در همان صفحه آمده است که دکتر پاشاشریفی راهنمایی حدود ۲۰۰ پایاننامه کارشناسی ارشد را در رشتههایی مانند روانشناسی، مشاوره، روانسنجی و علوم تربیتی بر عهده داشته و همچنین بر بیش از ۶۰ پژوهش انجامشده در وزارت آموزشوپرورش و دانشگاهها نظارت کرده است.
یکی از برجستهترین جنبههای میراث علمی دکتر پاشاشریفی، تألیف و ترجمهی منابع آموزشی و تخصصی است. فهرست آثار درجشده در صفحه انجمن، مجموعهای پرحجم از کتابهای اثرگذار را نشان میدهد؛ از جمله:
– «سنجش و اندازهگیری در روانشناسی و تعلیم و تربیت» (تألیف، ۱۳۴۸)
– «اصول روانسنجی و روانآزمایی» (تألیف، چاپهای ۱۳۷۷ و ۱۳۸۴)
– «نظریه و کاربرد آزمونهای هوش و شخصیت» (تألیف، ۱۳۷۶ و ۱۳۸۴)
– «راهنمای سنجش روانی» (ترجمه، در دو جلد؛ ۱۳۷۳ و ۱۳۸۳) و نیز «ویرایش جدید سنجش روانی» (ترجمه، ۱۳۸۴)
– «تفسیر و راهنمای MMPI, MMPI2» (ترجمه، ۱۳۷۹)
– «روانشناسی مثبت» (ترجمه، ۱۳۸۵)
– «سنجش شخصیت» (تألیف، ۱۳۷۷)
– «روانشناسی هوش و سنجش آن»** (تألیف، ۱۳۷۵)
