به گزارش اقتصادآنلاین، روزنامه کیهان در گزارشی درباره جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و شرایط آتش بس نوشت:
سخن از آتشبس، پیش از آنکه دشمن را متوقف کند، میتواند فرصت نفسگیری به او بدهد. راه درست، روشن است: فشار مستمر، ضربات هدفمند و ادامه مقاومت؛ تا جایی که این سگ وحشی، دیگر توان نفس کشیدن نداشته باشد.
نزدیک به چهل روز از آغاز جنگی میگذرد که طراحانش آن را «سریع، برقآسا و تمامکننده» تصور میکردند؛ اما امروز، همان طراحان، زیر ضربات کوبنده نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، به زمین چسبیدهاند و از شدت درد، جز زوزه چیزی در بساط ندارند. معادلهای که قرار بود در چند روز به نفع صهیونیسم و آمریکا بسته شود، اکنون به کابوسی برای آنان تبدیل شده است؛ کابوسی که هر روز با قدرتنمایی ایران، عمیقتر و تاریکتر میشود.
واقعیت میدان، برخلاف روایتهای تبلیغاتی دشمن، نشان داده است که نهتنها ساختار دفاعی کشور تضعیف نشده، بلکه انسجامی کمنظیر میان نیروهای مسلح و مردم شکل گرفته است. دشمن روی شکاف اجتماعی حساب باز کرده بود؛ اما آنچه دید، حضور مردمی بود که نهتنها عقب ننشستند، بلکه در حساسترین نقاط، خود به میدان آمدند. پویش «جانفدا» و تشکیل حلقههای انسانی در مراکز حیاتی و زیرساختی کشور، نمونهای روشن از این همبستگی است؛ صحنههایی که نشان میدهد دفاع از وطن، صرفاً یک مأموریت نظامی نیست، بلکه یک باور عمومی و عمیق است.
واقعیت این است که با طرفی مواجه هستیم که هیچ خط قرمزی نمیشناسد؛ حمله به مدرسه، دانشگاه، زیرساختهای حیاتی و حتی معیشت مردم، بخشی از رفتار عادی اوست. چنین موجودی را نمیتوان با توصیه به آرامش یا پیشنهاد مذاکره مهار کرد. این یک «سگ وحشی» است؛ زخمی، اما خطرناک. اگر لحظهای از فشار برداشته شود، دوباره حمله خواهد کرد.
از این رو، راهبرد صحیح، نه عقبنشینی و نه توقف، بلکه ادامه ضربات دقیق و کوبنده است؛ ضرباتی که نهتنها خود این رژیم متجاوز، بلکه حامی اصلیاش یعنی آمریکا و مجموعه نوچههای منطقهای آن را نیز در بر بگیرد. باید هزینه تجاوز را آنچنان بالا برد که نفس کشیدن برایشان دشوار شود. تنها در این صورت است که میتوان از توقف واقعی جنگ سخن گفت؛ توقفی که نه از سر التماس، بلکه از موضع اقتدار تحمیل شود.
بنابراین، در چنین شرایطی، سخن از آتشبس، پیش از آنکه دشمن را متوقف کند، میتواند فرصت نفسگیری به او بدهد. و این دقیقاً همان چیزی است که نباید اجازه داد رخ دهد. راه درست، روشن است: فشار مستمر، ضربات هدفمند و ادامه مقاومت؛ تا جایی که این سگ وحشی، دیگر توان نفس کشیدن نداشته باشد.
