یادداشت مهمان_علی اکبری چناری، پژوهشگر بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی: عشق به امام حسین علیه السلام مرز جغرافیایی، دینی و فرهنگی نمی شناسد؛ و همین عشق است که مردم را از اقصی نقاط جهان، فارغ از هر دین، مذهب و مکتبی، در میعادگاهی به نام اربعین گرد هم می آورد. امام علیه السلام قیام کرد تا ارزش های والای انسانی و الهی را احیا کند و تا انسانیت است عشق به ایشان هر روز فزونتر میگردد و هرگز خاموش نمی شود. امام حسین علیه السلام بر علیه یزید زمان خویش قیام کرد و دین خدا را با نثار خون خویش احیا کرد و تا الله باقی است حسین و مکتب او باقی است و قیام پیروانش بر علیه یزیدهای دوران و نرفتن زیر بیرق ظلم همچنان تداوم بخش مسیر اوست. انسان های آزاده از سایر ادیان و مذاهب نیز عشق و علاقه وصف ناپذیری به اباعبدالله(ع) و تاثیرپذیری از قیام ایشان دارند. همه ساله گوشه ای از این ارادت را در مراسم عزاداری محرم و راهپیمایی اربعین شاهد هستیم.
برخی از اندیشمندان سایر ادیان نیز در تجلیل و تکریم شخصیت والای امام حسین و قیامش آثار متعددی، چه در قالب مقاله و کتاب و چه سخنرانی، نوشته و ایراد کرده اند. از جمله اینها کشیش مسیحی، انتون بارا است که کتاب الحسین فی الفکر مسیحی را نوشته (این کتاب به فارسی با عنوان حسین در اندیشه مسیحیت ترجمه شده است) وی در این کتاب ضمن پرداختن به اسباب و علل قیام سیدالشهداء(ع) بارها از شخصیت عظیم و دستنیافتنی سید و سالار شهیدان(ع) سخن به میان آورده است و امام حسین را گوهر جاودانه و حقیقی ادیان الهی دانسته است.
کریس هیور، دیگر اندیشمند مسیحی در سخنانی بیان می کند که امام حسین علیه السلام در مقام «سیدالشهدا» الگوی همه انسانها در تسلیم محض و عبودیت خالص در برابر اراده خداوند است.
موریس دو کبری، دیگر دانشمند بزرگ مسیحی امام حسین علیه السلام را الگویی برای انسان های آزاده در ایستادگی در برابر طاغوت زمان و زیر بار ظلم نرفتن معرفی می کند و با الهام از سخنان حضرت بیان می کند که «حسین علیه السلام زیر بار استعمار نرفت؛ پس بیایید ما نیز شیوه او را سرمشق خود قرار داده، از زیردست استعمارگران خلاصی یابیم و مرگ با عزت را بر زندگی با ذلت ترجیح دهیم».
تامداس توندون اندیشمند هندو در توصیف امام حسین (علیهالسلام) و قیام شجاعانهاش مینویسد: «شهادت امام حسین (علیهالسلام) از همان زمان که طفلی بیش نبودم در من تأثیر عمیق و حزنآوری داشت. من اهمیت داشتن این خاطره بزرگ تاریخی را میدانم. فداکاریهایی مانند شهادت امام حسین (علیهالسلام)، سطح فرهنگ بشر را ارتقا میبخشد و خاطره آن شایسته است بماند و یادآوری گردد».
مهاتما گاندی رهبر بزرگ مردم هندوستان در توصیف عظمت و شکوه شخصیت و قیام اباعبدالله الحسین (علیهالسلام) چنین سخن به میان آورده است: «من زندگی امام حسین (علیهالسلام) ـ آن شهید بزرگ اسلام ـ را به دقت خواندهام و به صفحات کربلا توجه کافی نمودهام و بر من روشن شده است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، بایستی از سرمشق امام حسین (علیهالسلام) پیروی کند».
توماس ماساریک پس از ذکر مصائب امام حسین (علیهالسلام) و حضرت مسیح (علیهالسلام)، به مقایسه مصیبتهای این دو بزرگوار پرداخته، بعد مینویسد: «مصائبی که بر مسیح (علیهالسلام) وارد شد، نسبت به مصائبی که بر حسین (علیهالسلام) وارد شد، مانند پرکاهی است در برابر کوهی بزرگ».
«توماس کارلایر» دانشمندی اسکاتلندی است و میگوید: حسین و یارانش ایمان محکمی به خداوند داشتند آنها ثابت کردند که برتری عددی در جایی که حق با باطل روبهرو میشود اهمیتی ندارد. پیروزی حسین با وجود اقلیتی که داشت موجب شگفتی من است.
برخی نیز با حضور در مراسم معنوی اربعین عشق و ارادت خود را به اباعبدالله الحسین علیه السلام نشان می دهند. مالخار سانگولا شویلی، اسقف مسیحی، حضور اقشار مختلف مردم از سایر ادیان غیراسلامی را نشانه پیروزی امام حسین علیه السلام دانسته است. او در مصاحبه ای می گوید: امام حسین برای ما نشانه ای از عدالت، پیروزی و عشق است. امام حسین است که همه ما را گرد هم می آورد تا زخم های و دردهایی که برای هم ایجاد کردهایم، درمان کنیم. عشق و توجه به همدیگر نماد اربعین است و این امر باید در همه ایام زندگی روزمرهمان جریان داشته باشد. از نظر او هر جه مردم بیشتری اربعین را تجربه کنند این جهان امنتر، خوشآیندتر و صلحآمیزتر خواهد بود.
