به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش دادند افرادی که در سن ۱۰ سالگی دارای ویژگیهای اختلال بیش فعالی هستند، احتمالاً در سن ۴۶ سالگی به بیماری مزمن و ناتوانی مبتلا میشوند.
این مطالعه نشان داد که این مشکلات سلامتی میتواند شامل آسم، میگرن، مشکلات کمر، سرطان، صرع، مشکلات شنوایی، اختلالات دستگاه گوارش، بیماری کلیوی و دیابت باشد.
«جاشوا استات»، محقق اصلی و استاد روانشناسی بالینی و سالمندی در دانشگاه کالج لندن در بریتانیا، گفت: «ما به شواهد نگرانکنندهای مبنی بر اینکه افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی بیشتر احتمال دارد در طول عمر خود وضعیت سلامتی بدتری نسبت به میانگین افراد داشته باشند، دست یافته ایم.»
استات در یک بیانیه خبری گفت: «افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی میتوانند با حمایت مناسب رشد کنند، اما این حمایت اغلب وجود ندارد، هم به دلیل کمبود خدمات پشتیبانی متناسب و هم به دلیل اینکه اختلال بیش فعالی به ویژه در افراد میانسال و مسنتر، به دلیل نیازهایی که به آنها رسیدگی نمیشود، کمتر تشخیص داده میشود.»
برای این مطالعه، محققان دادههای نزدیک به ۱۱۰۰۰ شرکتکننده را در یک پروژه تحقیقاتی بلندمدت سلامت بریتانیا که از سال ۱۹۷۰ آغاز شد، تجزیه و تحلیل کردند.
این تیم اختلال بیش فعالی دوران کودکی را بر اساس پرسشنامههای رفتاری کودک که توسط والدین و معلمان شرکتکنندگان در ۱۰ سالگی آنها پر شده بود، تخمین زدند.
سپس سلامت هر فرد را پیگیری کردند تا ببینند آیا ویژگیهای اختلال بیش فعالی اولیه با خطر ابتلا به بیماری در آینده مرتبط است یا خیر.
نتایج نشان داد افرادی که در کودکی نمرات اختلال بیش فعالی بالایی داشتند، در بزرگسالی ۱۴٪ بیشتر احتمال ابتلا به دو یا چند مشکل سلامت جسمی را داشتند. در مجموع، ۴۲٪ از افرادی که نمرات اختلال بیش فعالی بالایی در دوران کودکی داشتند، در مقایسه با ۳۷٪ از افرادی که نمرات پایینتری داشتند، در میانسالی با دو یا چند مشکل سلامت مواجه شدند.
اختلال بیش فعالی دوران کودکی همچنین با خطر بالاتر ناتوانی در میانسالی مرتبط بود- داشتن مشکلاتی در کار یا سایر فعالیتهای روزانه به دلیل سلامت جسمی ضعیف.
محققان دریافتند که ارتباط بین اختلال بیش فعالی دوران کودکی و مشکلات مزمن سلامت در میانسالی در بین زنان قویتر از مردان است.
محققان گفتند که این پیامدهای نامطلوب سلامت تا حدی با افزایش مشکلات سلامت روان، میزان بالاتر وزن اضافی و میزان بالاتر سیگار کشیدن در بین افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی توضیح داده شده است.
مطالعات قبلی همچنین نشان داده است که افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی بیشتر احتمال دارد که وقایع استرسزای زندگی و طرد اجتماعی را تجربه کنند. همچنین احتمال کمتری دارد که آنها مراقبتهای پزشکی به موقع دریافت کنند.
«امبر جان»، محقق ارشد و مدرس روانشناسی در دانشگاه لیورپول، و عضو تیم تحقیق، در یک نشست خبری گفت: «توجه به این نکته مهم است که افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی گروهی متنوع با طیف وسیعی از نقاط قوت و تجربیات مختلف هستند و اکثر آنها زندگی طولانی و سالمی خواهند داشت.»
جان افزود: «با این حال، بسیاری از افراد با موانع قابل توجهی برای تشخیص به موقع و پشتیبانی مناسب مواجه هستند. این مسئله مهم است زیرا ارائه پشتیبانی مناسب و برآورده کردن نیازهای افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی میتواند به بهبود سلامت جسمی و روانی آنها کمک کند.»
