خبرگزاری مهر – حسامالدین حیدری: ویدئویی از شبکه منحوس و ضدایرانی اینترنشنال پخش شد که چند نفر که از ایران و ایرانیت تنها زبان فارسی را به ارث بردهاند (قطعاً که آن را هم بهدرستی نمیفهمند) در شهری پرت از کشوری پرتتر از حادثه انفجار گاز و زخمی شدن چند ایرانی در جنوب کشور اظهار شادمانی میکنند. این ناانسانها که عقدههای حقارت در ذهن بیمارشان فوج میزند و عقل ناقصشان تنها پذیرای محتواهای چرکین چند شبهرسانه خائن و جیرهخوار رژیم آمریکا و صهیونی است، خوشحال و سرخوش از اینکه بزدلان یانکی به ایران حمله کردهاند سر از پا نمیشناسند و مانند هرزههای بیمار در هم میلولند. خوشحال از اینکه متجاوزان به این سرزمین اهورایی مانند مغولان حمله کردهاند، بیمارانی که هیچ تعلقی به سرزمین مادری ندارند و در آن خرابشده دورافتاده همنشین و همفهم کانگوروها شدهاند.
تعجبآور هم نیست تخم و ترکه متجاوزانی که طی هزاران سال به ایران حمله کردهاند، امروز هم باید از تجاوز به ایرانیان مشعوف شوند، چراکه بهجز نابودی این سرزمین آرزوی دیگری ندارند اما زهی خیال باطل که ایران همانند ققنوس از آتش تمامی فتنهها برخاسته و سیمرغوار در طول تاریخ درخشیده است.
این جماعت بیریشه که شادیشان را از رنج هموطنان ما میگیرند، نه تحلیلگرند، نه منتقد، نه حتی مخالف. آنها تنها مصرفکنندگان فاضلاب رسانهای هستند که سالهاست مأموریتش تهیکردن واژههایی مثل ایران، غیرت، ملت و کرامت از معناست. برایشان مهم نیست که در آن انفجار کارگری نانآور مجروح شده یا مادری از وحشت لرزیده مهم این است که ارباب رسانهایشان لبخند بزند و چند ثانیهای احساس دیدهشدن کنند. اینها نه درد ایران را میفهمند و نه شادیاش را، چراکه نسبتشان با این خاک نسبت مهمان ناخواندهای است که خانه را دوست ندارد اما از ویرانیاش لذت میبرد.
شبکهای که از آن تریبون نفرت پخش میشود سالهاست از خبر تنها پوستهای مسموم و از آزادی بیان چماقی برای کوبیدن بر سر حقیقت ساخته است. این شبه رسانه و دیگر همپالگی آن نه دلسوز مردم ایراناند و نه حتی با مخاطبانشان صادقاند؛ مأمورند که زخم را عمیقتر نشان دهند نه برای درمان بلکه برای لذت بردن از خونریزی. آنها بلدند فاجعه را بزک کنند، اشک را مسخره جلوه دهند و انسانیت را به سخره بگیرند، چراکه سرمایهشان از همین نفرت تغذیه میشود.
اما تاریخ ایران گواهی زنده است علیه این شادیهای حقیر. این سرزمین بارها از شمشیر، آتش، تحریم، خیانت و تهاجم عبور کرده و هر بار چیزی جز ایستادگی به دشمنانش نشان نداده است. از مغول تا استعمار و از کودتا تا جنگ همواره کسانی بودند که از بیرون کف و از درون خنجر زدند اما همواره ایران ماند و این ناچیزان در زبالهدان تاریخ گم شدند. این حقیقتی است که نه با ویدئو تحریف میشود و نه با خندههای هیستریک چند بیوطن خائن.
ایران خانه مردمی است که حتی در سختترین لحظات شرافت را زمین نمیگذارند. کشته و زخمی شدن یک ایرانی صرفنظر از عقیده و سلیقهاش زخم بر پیکر این ملت است و کسی که از آن شاد میشود پیشاپیش خود را از دایره انسانیت بیرون انداخته است. اینها اگر اندک فهمی از ایرانیت داشتند، میدانستند که این خاک با نفرت دشمنان استوار شده و با زخم فرو نخواهد ریخت.
و باز هم زهی خیال باطل ایران نه با انفجار میشکند، نه با تحریم زانو میزند و نه با شادی دشمن فرو میپاشد. این سرزمین هزاران سال است که دشمن را دیده، شناخته و پشت سر گذاشته و امروز هم باز از دل آتش فتنهها برمیخیزد و آنها را که از ویرانیاش سرمستاند با شرمساری به حاشیه تاریخ میراند. آری لعنت به روزی که پای به این دنیا گذاشتید و لعنت بر روزی که شکل گرفتید.
