به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از وبدا، سید وحید شریعت، رئیس انجمن علمی روانپزشکان ایران، در نامهای رسمی به پروفسور واسرمن، رئیس انجمن جهانی روانپزشکی، نگرانی عمیق این انجمن را نسبت به پیامدهای انسانی و سلامت روان درگیریهای اخیر میان ایالات متحده و اسرائیل با ایران اعلام کرد.
متن نامه شریعت، رئیس انجمن علمی روانپزشکان ایران به پروفسور واسرمن، رییس انجمن جهانی روانپزشکی به شرح زیر است:
«استاد ارجمند پروفسور واسرمن،
اینجانب این نامه را از طرف انجمن علمی روانپزشکان ایران، برای ابراز نگرانی عمیق خود نسبت به پیامدهای ویرانگر انسانی و سلامت روانِ جنگ جاری ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، خدمت شما مینویسم.
از نخستین ساعات این درگیری، غیرنظامیان بهای سنگینی پرداختند. از تکاندهندهترین رخدادها، حمله به مدرسه دخترانهای در میناب در جنوب ایران بود که بنا بر گزارشها، بیش از ۱۶۰ دانشآموز در آن کشته شدند.
سازمانهای بینالمللی همچنین از حملات مکرر اثرگذار بر زندگی غیرنظامیان خبر دادهاند؛ از جمله آسیب به خانهها، خدمات بهداشتی و درمانی، و نیز اماکن فرهنگی و تاریخی. سازمان جهانی بهداشت نیز حملات به بخش سلامت در ایران، از جمله تخلیه بیمارستانها و کشته شدن کارکنان درمانی را تأیید کرده است.
گزارشهای عمومی موجود نشان میدهد که تا بیست و سومین روز این درگیری، بیش از هزار و پانصد تن از غیرنظامیان جان خود را از دست داده و هزاران تن دیگر مجروح شدهاند. فارغ از آنکه در نهایت چه رقم قطعیای تأیید شود، از هماکنون روشن است که بار اصلی این فاجعه بر دوش غیرنظامیان بیگناه، از جمله کودکان، زنان، سالمندان، و نیز افرادی است که با بیماریهای مزمن جسمی و روانپزشکی زندگی میکنند.
ما بهعنوان روانپزشک، بهطور خاص از تأثیر جنگ بر دسترسی مردم به مراقبتهای درمانی نگرانیم. خدمات معمول پزشکی برای کودکان، نوزادان، زنان باردار، و افراد مبتلا به بیماریهای شدید یا مزمن بهطور جدی دچار اختلال شده است. برای بسیاری از بیماران مبتلا به اختلالات روانپزشکی، روند مراقبت درمانی دچار وقفه شده یا تقریباً متوقف شده است. این مساله شامل بیمارانی میشود که به تداوم دارودرمانی، پیگیری سرپایی، حمایت روانیاجتماعی، و در برخی موارد مداخلات فوری روانپزشکی نیاز دارند.
حملات به زیرساختهای درمانی، همراه با آوارگی، ترس و ناامنی که هم بیماران و هم درمانگران را درگیر کرده، تداوم خدمات حیاتی سلامت روان را در معرض تهدید جدی قرار داده است.
ما همچنین عمیقاً نگران پیامدهای روانی بمباران مداوم شهرهای مختلف کشور هستیم.
غیرنظامیان در معرض موجهای مکرر انفجار، ویرانی خانهها و محلهها، مشاهده مرگ و پیکرهای بیجان یا مجروح، و نیز انتظار دائمی برای حملات بعدی قرار گرفتهاند. حتی وقتی فرد مستقیماً آسیب جسمی ندیده، همچنان زیر فشار بیوقفه تنش و هراس زندگی میکند. بر پایهی گزارشهای کنونی و متکی بر دانش بالینیِ موجود از موقعیتهای جنگی، ما افزایش واکنشهای استرس حاد، اضطراب، اختلال خواب، علائم افسردگی، سوگِ آسیبزا، نشانههای اختلال استرس پس از سانحه، اختلالات رفتاری در کودکان، عود اختلالات روانپزشکی پیشین و نیز آسیبهای روانیاجتماعی پایدار را انتظار داریم. کودکان، سالمندان، و گروههای آسیبپذیر، بهویژه افراد دارای بیماریهای مزمن، بیش از دیگران در معرض خطر قرار دارند.
موضوع نگرانکننده دیگر، زبانی است که برخی رهبران سیاسی و چهرههای عمومی در جریان این جنگ به کار میبرند. اشارههای تحقیرآمیز به ایرانیان، تهدیدهای مکرر درباره نابودی کل کشور و زیرساختهای آن، و نیز لحن متزلزل و تنشافزا، به تشدید ترس عمومی و ناامنی روانی در میان غیرنظامیان دامن میزند. چنین زبانی صرفاً بخشی از جنگ یا نظامیگری نیست، بلکه اثر آسیبزای آن را بر مردم عادی عمیقتر میکند.
ما عمیقاً نگرانیم که با وجود این سطح از رنج غیرنظامیان، هنوز شاهد تلاشهای بینالمللی بهاندازه کافی مؤثر و صادقانه برای صلح و آتشبس نیستیم. ادامه این جنگ تنها به افزایش مرگ، ناتوانی، آوارگی، و رنج روانی خواهد انجامید.
از اینرو، با احترام از انجمن جهانی روانپزشکی درخواست میکنیم که:
۱. بهصورت علنی پیامدهای شدید انسانی و سلامت روانِ این جنگ برای غیرنظامیان ایرانی را به رسمیت بشناسد.
۲. در چارچوب حقوق بینالملل بشردوستانه، خواستار حفاظت از غیرنظامیان، مراکز درمانی، کارکنان سلامت، کودکان، و همه گروههای آسیبپذیر شود.
۳. از تلاشهای فوری بینالمللی برای کاهش تنش برقراری آتشبس، و بازگرداندن دسترسی ایمن به خدمات پزشکی و سلامت روان حمایت کند.
۴. کمک کند تا صدای غیرنظامیان ایرانی و رنج آنان در جامعه جهانی سلامت روان شنیده شود.
در این لحظهی دردناک، غیرنظامیان ایرانی نهفقط به حمایت انسانی، بلکه به شهادت اخلاقی نیز نیاز دارند. ما از انجمن جهانی روانپزشکی میخواهیم در کنار مردم غیرنظامی ایران بایستد و به انعکاس واقعیت زیستهی آنان در برابر وجدان جامعه حرفهای بینالمللی کمک کند.»