به گزارش خبرگزاری مهر، ایرنا نوشت: روستای خوش آب و هوای اکنلو، با قدمتی هزار ساله و جمعیتی بالغ بر ۱۸۰۰ نفر، در شهرستان کبودراهنگ استان همدان واقع شده و به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری استان شناخته میشود. جاذبههای طبیعی و تاریخی متعددی از جمله انستیتو پاستور، موزه فرهنگی-پزشکی، حمام قدیمی، جنگل ۱۰۰ هکتاری، باغات انگور، کوهها و مناظر دیدنی و قنات پرآب، اکنلو را به مقصدی جذاب برای گردشگران تبدیل کرده است.
شیوع طاعون در سال ۱۳۳۱ و حضور دکتر مارسل بالتازار، پزشک فرانسوی، برای تحقیق و تاسیس پایگاه تحقیقاتی انستیتو پاستور در اکنلو، این روستا را متمایز ساخته است. امروزه اکنلو به نام روستای پروفسور بالتازار شناخته میشود و پایگاه تحقیقاتی انستیتو پاستور در آن، به عنوان تنها مرکز تحقیقات بیماریهای نوپدید و بازپدید کشور و دهمین پایگاه انستیتو پاستور جهان، همچنان به فعالیت خود ادامه میدهد و تحقیقات مهمی در زمینه بیماریهای مشترک بین انسان و حیوان در آن انجام میگیرد.
بالتازار حدود ۷ سال به طور مداوم در اکنلو زندگی کرد، از نزدیک با چالشها و زندگی روستاییان آشنا شد. این ارتباط عمیق، نشان از رویکرد انسانی و جامعهمحور او در پژوهش داشت. او باور داشت علم باید در خدمت زندگی واقعی مردم باشد و همین نزدیکی و همدلی بود که او را به قهرمانی خاموش در قلب مردم همدان تبدیل کرد.
تولد یک موزه؛ از پایگاه تحقیقاتی تا گنجینه تاریخ پزشکی
پس از سالها فعالیت تحقیقاتی، در سال ۱۳۹۲، پایگاه اکنلو به “موزه تخصصی فرهنگی پزشکی” تبدیل شد. موزهای که حالا روایتگر تاریخچه انستیتو پاستور، مبارزه با بیماریهای عفونی، و زندگینامه و دستاوردهای پروفسور بالتازار و همکارانش است.
بخش زندگی و کار پروفسور بالتازار:
این بخش، قلب تپنده موزه است و به بازدیدکنندگان فرصت میدهد تا با زندگی، شخصیت و دستاوردهای پروفسور مارسل بالتازار از نزدیک آشنا شوند. اینجا میتوانید موارد زیر را ببینید:
بیوگرافی مصور: تابلوهای عکس و متن که سیر زندگی بالتازار، از دوران کودکی و تحصیلات در فرانسه تا سفر به ایران و فعالیتهای علمیاش در اکنلو را به تصویر میکشند.
وسایل شخصی: اشیائی که بالتازار در زندگی روزمره خود استفاده میکرده است، مانند میز کار، صندلی، کتابها، عینک، قلم و دفتر یادداشت. دیدن این وسایل، حس نزدیکی بیشتری به او ایجاد میکند و تصور زندگی او در اکنلو را آسانتر میسازد.
لباسها: لباسهای کار و لباسهای معمولی که بالتازار میپوشیده است. احتمالاً دیدن کلاه و ریش و سبیل پرپشت او که در توصیفات آمده، برای بازدیدکنندگان جالب خواهد بود!
تقدیرنامهها و جوایز: مدارک و جوایزی که بالتازار به خاطر خدماتش در زمینه پزشکی و بهداشت دریافت کرده است.
نامهها و مکاتبات: نامههایی که بین بالتازار و همکارانش، خانوادهاش و سایر دانشمندان رد و بدل شده است. این نامهها، اطلاعات ارزشمندی درباره دیدگاهها، دغدغهها و روابط او ارائه میدهند.
بخش ابزار و تجهیزات پزشکی: سفری به گذشته علم پزشکی
در این بخش، میتوانید ابزارها و تجهیزات پزشکی و آزمایشگاهی قدیمی را ببینید که در دوران مبارزه با طاعون و سایر بیماریها در اکنلو مورد استفاده قرار میگرفتهاند. این ابزارها، با سادگی و کارایی خود، نشاندهنده پیشرفت علم و تلاشهای دانشمندان در آن زمان هستند. برخی از این ابزارها عبارتند از:
میکروسکوپهای قدیمی: میکروسکوپهایی که برای بررسی نمونههای خون و بافت و شناسایی عوامل بیماریزا به کار میرفتهاند.
وسایل جراحی: ابزارهای جراحی سادهای که برای درمان بیماران مبتلا به طاعون و سایر بیماریها استفاده میشدهاند.
تجهیزات آزمایشگاهی: لولههای آزمایش، ظروف کشت، پیپتها و سایر وسایل آزمایشگاهی که برای انجام آزمایشهای مختلف مورد نیاز بودهاند.
وسایل تزریق و واکسیناسیون: سرنگها و سوزنهای قدیمی که برای تزریق دارو و واکسن به کار میرفتهاند.
ترازوها و وسایل اندازهگیری: ترازوها و وسایل اندازهگیری دیگری که برای بررسی وضعیت بیماران و اندازهگیری مواد مختلف استفاده میشدهاند.
بخش اسناد و عکسهای تاریخی: گواهی بر تلاشها و دستاوردها
این بخش، شامل اسناد، گزارشها، نامهها و عکسهای نادری است که فعالیتهای تحقیقاتی در اکنلو، همکاری پروفسور بالتازار با همکاران ایرانی خود و شیوه زندگی و تعامل ایشان با مردم روستا را به تصویر میکشند. برخی از این اسناد و عکسها عبارتند از:
گزارشهای تحقیقاتی: گزارشهای مفصلی که نتایج تحقیقات انجام شده در اکنلو درباره بیماری طاعون و سایر بیماریها را شرح میدهند.
عکسهای پرسنل و فعالیتها: عکسهایی از پروفسور بالتازار، همکاران ایرانیاش، کارکنان انستیتو پاستور و فعالیتهای روزمره آنها در اکنلو.
عکسهای مربوط به زندگی روستایی: تصاویری از زندگی مردم اکنلو، خانهها، مزارع، مراسم و آداب و رسوم آنها. این عکسها، نشان میدهند که بالتازار چگونه با مردم محلی تعامل داشته و در زندگی آنها مشارکت میکرده است.
نقشهها و نمودارها: نقشهها و نمودارهایی که پراکندگی بیماری طاعون در منطقه را نشان میدهند و روند مهار و ریشهکنی آن را به تصویر میکشند.
بخش آموزش و اطلاعرسانی: افزایش آگاهی عمومی
این بخش، به منظور افزایش آگاهی عمومی درباره بیماری طاعون، راههای انتقال آن و چگونگی مهار و ریشهکنی آن ایجاد شده است. در این بخش میتوانید موارد زیر را ببینید:
تابلوهای آموزشی: تابلوهایی که اطلاعاتی درباره بیماری طاعون، علائم، راههای انتقال، روشهای پیشگیری و درمان آن ارائه میدهند.
نمودارها و تصاویر: نمودارها و تصاویری که چرخه انتقال بیماری طاعون و عوامل مؤثر در آن را نشان میدهند.
فیلمهای مستند: فیلمهای مستندی که درباره بیماری طاعون، تاریخچه آن، تلاشهای دانشمندان برای مهار آن و نقش پروفسور بالتازار در این زمینه ساخته شدهاند.
بروشورها و جزوهها: بروشورها و جزوههایی که اطلاعات مفیدی درباره بیماری طاعون و راههای پیشگیری از آن ارائه میدهند.
عمارت بدیعالحکماء: تلاقی هنر معماری ایرانی و نبوغ پزشکی
عمارت بدیعالحکماء، که امروز به عنوان میزبان گرانقدر موزه فرهنگی پزشکی پروفسور مارسل بالتازار شناخته میشود، صرفاً یک بنای تاریخی نیست؛ بلکه تجسمی باشکوه از پیوند عمیق میان میراث غنی معماری ایرانی و دستاوردهای درخشان عرصه پزشکی است. این عمارت کهن، با حفظ اصالت و زیباییهای سبک معماری خود، بستری فاخر و درخور برای روایت یکی از مهمترین فصلهای تاریخ سلامت ایران فراهم آورده است.
هر آجر، هر طاق، و هر تزئین در این بنا، گویی شاهد خاموش تلاشها و فداکاریهایی بوده که در دوران خود، مسیر تاریخ را دگرگون کرده است. عمارت بدیعالحکماء نمونهای برجسته از معماری دوره قاجار یا اوایل پهلوی است. توجه به جزئیاتی مانند حیاط مرکزی، اندرونی و بیرونی، استفاده از مصالح بومی، و تزئینات گچبری یا آجری، همگی نشاندهنده ذوق هنری و مهندسی معماران آن دوران است.
بازدید از موزه بالتازار: فراتر از تماشا، تجربهای برای اندیشه و الهام
بازدید از موزه فرهنگی پزشکی پروفسور بالتازار،سفری عمیق و چندوجهی به قلب تاریخ علم، انسانیت و همکاریهای سازنده است. این موزه به عنوان یک مرکز آموزشی پویا، بازدیدکنندگان را به تفکر درباره نقش حیاتی علم در خدمت به جامعه و قدرت شگفتانگیز همکاریهای بینالمللی در حل بحرانهای جهانی فرا میخواند. اینجا، در کنار آشنایی با روند تکامل پزشکی در ایران، بازدیدکنندگان با داستانی واقعی و ملموس از ایثار، پشتکار بیوقفه و نوری از امید که حتی در تاریکترین دورانها خاموش نمیشود، روبرو میشوند.
پروفسور بالتازار: مردی که هرگز فراموش نمیشود، قهرمانی برای تمام دوران
پروفسور مارسل بالتازار در ۱ سپتامبر ۱۹۷۱، پس از عمری تلاش بیوقفه در راه علم و خدمت به بشریت، چشم از جهان فرو بست. اما میراث دانش، فداکاری و انسانیت او، نه تنها با درگذشت جسمانیاش پایان نیافت، بلکه در تار و پود تاریخ پزشکی ایران تنیده شد و تا به امروز زنده و پویا باقی مانده است. موزه فرهنگی پزشکی پروفسور بالتازار در همدان، شاهدی زنده بر این حقیقت است که علم، عشق به همنوع و روحیه ایثار، هیچ مرز جغرافیایی و قید زمانی نمیشناسد. این گنجینه گرانبها، نه تنها یادآور نام و آثار این دانشمند برجسته است، بلکه دعوتی است به تأمل عمیق در تاریخ پرافتخار علم پزشکی ایران، ستایش از قهرمانان گمنام و الهامگیری از تلاشهایشان برای ساختن فردایی روشنتر و سالمتر برای همه.
