به گزارش خبرگزاری مهر، مصطفی پور دهقان، نماینده مردم اردکان در مجلس شورای اسلامی با انتقاد از روند تخصیص بودجه فرهنگی کشور گفت: سهم فرهنگ در لایحه سال آینده به حدی ناچیز است که بیشتر به یک «پیوست فرعی» شبیه شده تا یک بخش راهبردی.
وی گفت: کشوری که انتظار انسجام اجتماعی، اقتدار نرم و تحول نسلی دارد، نمیتواند فرهنگ را در حد یک هزینه جانبی ببیند.
پور دهقان با اشاره به کاهش مستمر توجه به بخش فرهنگ طی سالهای اخیر ادامه داد: اعدادی که در لایحه ارائه شده، با واقعیت نیازهای فرهنگی فاصله جدی دارد. در شرایطی که شبکههای رسانهای بیوقفه روی ذهن و سبک زندگی مردم کار میکنند، ما با بودجهای وارد سال آینده میشویم که حتی توان پشتیبانی از برنامههای پایهای را هم ندارد.
نماینده مردم اردکان تأکید کرد: مشکل اصلی نبود منابع نیست، بلکه نبود نگاه سرمایهای به فرهنگ است. وی افزود: مجموعهای از شرکتهای دولتی و شبهدولتی با گردش مالی چند صد هزار میلیارد تومانی در کشور فعالاند. اگر فقط بخش محدودی از مسئولیت اجتماعی این بنگاهها فعال شود، دهها برابر بودجه امروز فرهنگ تأمین خواهد شد. اما تا زمانی که این ظرفیتها معطل بماند، فرهنگ در اول صف صرفهجویی قرار میگیرد.
وی تصریح کرد: فرهنگ «هزینهبر» نیست؛ بلکه اگر درست دیده شود، بسیاری از هزینههای اجتماعی، آسیبها، بحرانها و حتی هزینههای امنیتی را کاهش میدهد. اگر فرهنگ ضعیف شود، تمام ساختارهای کشور باید چند برابر هزینه کنند تا خلأ آن را جبران کنند. این منطق بودجهنویسی نیست که بخش کمهزینه و پربازده را حذف و بخش پرهزینه و کماثر را نگه داریم.
پور دهقان با بیان اینکه برخی بخشها بودجههای چند دهبرابری میگیرند بدون آنکه اثر اجتماعی آنها اندازهگیری شود، خاطرنشان کرد: باید از این نگاه کلیشهای عبور کرد که فرهنگ فقط رویداد و جشنواره است. فرهنگ زیرساخت هویت، اخلاق، رفتار جمعی و اعتماد عمومی است. اگر امروز این بخش ضعیف شود، فردا باید در حوزههای اجتماعی، امنیتی و حتی اقتصادی تاوانش را بدهیم.
وی همچنین گفت: مجلس باید در بررسی لایحه، منابع جایگزین برای تقویت فرهنگ را فعال کند؛ از جمله سهمگیری از شرکتهای بزرگ، اصلاح توزیع یارانههای پنهان و هدایت بخشی از درآمد فعالیتهای دیجیتال. به گفته او، کشور زمانی از بنبست کاهش بودجه فرهنگی خارج میشود که نگاه سیاستگذار تغییر کند.
پورد هقان در پایان تأکید کرد: فرهنگ خط مقدم قدرت نرم کشور است. اگر این خط تضعیف شود، هیچ سلاح و هیچ بودجهای توان ترمیم آن را نخواهد داشت. باید بپذیریم که سرمایهگذاری فرهنگی، شرط بقای اجتماعی و هویتی کشور است.
