به گزارش خبرآنلاین، در سالهای اخیر، همزمان با تغییر انتظارات خانوادهها از نظام آموزشی، شکل تازهای از تحصیل در کشور رواج پیدا کرده است؛ الگویی که در آن آموزش دانشآموز لزوماً در مدرسه انجام نمیشود و مدرسه بیشتر نقش ثبتنام، ثبت نمرات و صدور مدرک را بر عهده دارد. این روند، اگرچه برای برخی خانوادهها پاسخی به نیازهای آموزشی جدید محسوب میشود، اما کارشناسان درباره پیامدهای آن برای کیفیت آموزش، نظارت و عدالت آموزشی هشدار میدهند.
ثبتنام در مدرسه، آموزش در جای دیگر
به گفته کارشناسان، ثبتنام صوری دانشآموزان در برخی مدارس، بهویژه مدارس غیردولتی، پدیده تازهای نیست. در این شیوه، دانشآموز با پرداخت شهریه در مدرسه ثبتنام میکند، اما بخش اصلی آموزش خود را در آموزشگاهها یا مراکز دیگر دنبال میکند. در این میان، مدرسه وظایف اداری مانند تشکیل پرونده، ثبت نمرات و صدور مدرک تحصیلی را انجام میدهد، در حالی که نقش آموزشی آن به حداقل میرسد.
مراکز آموزشی بدون مجوز؛ آموزش از یکسو، مدرک از سوی دیگر
در کنار این روند، مراکزی نیز فعالیت میکنند که برنامههای آموزشی متفاوتی از مدارس رسمی دارند. این مراکز معمولاً بر آموزش زبانهای خارجی، هنر، موسیقی یا دورههای بینالمللی تمرکز دارند و بیشتر مورد استقبال خانوادههایی قرار میگیرند که برای ادامه تحصیل فرزندان خود در خارج از کشور برنامهریزی کردهاند.
با این حال، بسیاری از این مراکز مجوز رسمی آموزش و پرورش برای صدور مدرک ندارند. به همین دلیل، دانشآموزان از طریق همکاری این مراکز با مدارس دارای مجوز، در آزمونهای رسمی شرکت کرده و مدرک تحصیلی خود را از مدرسهای دیگر دریافت میکنند.
چالش عدالت آموزشی
کارشناسان معتقدند مسئله اصلی تنها فعالیت این مراکز نیست، بلکه پیامدهای اجتماعی گسترش چنین الگوهایی است. به باور آنها، دسترسی خانوادههای برخوردار به مسیرهای آموزشی متنوع، فرصتهای بیشتری برای موفقیت تحصیلی و شغلی ایجاد میکند و در مقابل، شکاف میان طبقات اجتماعی را افزایش میدهد. از همین رو، کارشناسان تأکید میکنند که پاسخ به این چالش تنها با برخورد با مراکز آموزشی جایگزین ممکن نیست، بلکه نیازمند اصلاح سیاستهای آموزشی، تقویت نظارت بر مدارس و فراهم کردن دسترسی عادلانه همه دانشآموزان به آموزش باکیفیت است.
متن کامل گزارش رو اینجا بخوانید.
۲۳۳۲۳۳
