به گزارش سینماپرس، موزه سینما عصر ۲۰ بهمن ماه میزبان هنرمندان سینما بود تا یاد و خاطرهی نظامالدین کیایی، صدابردار پیشکسوت سینما را گرامی بدارند.
در این مراسم که با سخنرانی سیفالله صمدیان، علی لقمانی، مرتضی شاملی، حسن زاهدی، مجتبی میرطهماسب، ابوالحسن داودی، ابوالفضل جلیلی، عباس یاری و یسنا میرطهماسب همراه بود، هر یک از سخنرانان از ویژگیهای انسانی و حرفهای این هنرمند سخن گفتند.
و در ادامه خلاصهای از سخنان را میخوانیم:
سیفالله صمدیان، فیلمبردار و عکاس، از نخستین روزهایی که در کنار نظام فعالیت میکرد، یاد کرد: «نظام به معنای واقعی کلمه یک صدای سینما بود. صدای او در هر فیلم، از یک تجربه ساده تا پیچیدهترین پروژهها، همیشه آرامش و دوستی را به همراه داشت. در کنار او، ما نه تنها کار میکردیم بلکه زندگی سینمایی را میچشیدیم.»
او همچنین اشاره کرد که «نظام همیشه میدانست چطور با انرژی مثبت خود فضای کاری را روشن نگه دارد و حتی در سختترین لحظات، بهترین انتخابها را بکند.»
صمدیان در ادامه یک فیلم چند دقیقهای از نظامالدین کیایی پخش کرد.
علی لقمانی مدیر فیلمبرداری سینما هم با یادآوری روزهای همکاریشان ادامه داد: «نظام همیشه میدانست چطور در هر پروژهای که حضور داشت، همگان را با خود همراه کند. او به شغلش به عنوان یک تعهد نگاه میکرد و برای همین، همیشه در کنار بقیه هنرمندان و تیم تولید، به کار روح و زندگی میبخشید.»
مرتضی شاملی مستندساز نیز از اهمیت همکاری با نظامالدین کیایی در طول سالها سخن گفت و ادامه داد: «نظام همیشه در شرایط سخت و خاص سینما حضور داشت. حتی در روزهایی که کار در میدان جنگ یا در شرایط اضطراری پیش میرفت، او با همان شور و شوق کارش را انجام میداد. یادش همیشه در دل ما باقی خواهد ماند.»
مجتبی میرطهماسب مستندساز و از نزدیکان زندهیاد نظامالدین کیایی از تأثیرات این هنرمند در حرفه خود صحبت کرد: «نظام نه تنها صدابرداری بینظیر بود، بلکه همواره روحیهای انسانی و مهربان در هر پروژه داشت. او یاد داد که چگونه میتوان در عین حرفهای بودن، با دیگران مهربان بود و احترام متقابل را حفظ کرد.»
حسن زاهدی صدابردار هم گفت: «نظام همیشه در کنار هنرمندان دیگر حاضر بود و همدلی و همکاری را در اولویت قرار میداد. از او همیشه یاد میگرفتیم که چهطور میتوان در شرایط مختلف، حتی در سختترین زمانها، به بهترین شکل ممکن با همکاران رفتار کرد.»
ابوالحسن داودی، کارگردان و تهیهکننده، نیز در سخنانی مطرح کرد: «نظام همیشه آماده بود تا در هر شرایطی، بهترین کار را ارائه دهد. در پروژههایی مانند رخ دیوانه یا هزارپا، هرگز از آن لحظات سخت غافل نشدیم و همیشه با او احساس راحتی و اعتماد میکردیم.»
ابوالفضل جلیلی، کارگردان هم که با بغض سخن میگفت، ادامه داد: «نظام یک استاد واقعی بود. من از او بسیار آموختم، نه فقط در کار صدابرداری، بلکه در نحوه رفتار با همکاران و روحیهاش در طول پروژهها. همیشه با شوخیها و مهربانیهایش، فضای کار را دلپذیر میکرد.»
عباس یاری منتقد سینما هم از تجربههای نزدیک خود با نظام کیایی اینگونه یاد کرد: نظام در هر پروژهای که میرفت، با انرژیای بینظیر حضور داشت. حتی در شرایط سخت، او همیشه صدای خود را ضبط میکرد و هیچگاه اجازه نمیداد که هیچ چیزی بر کیفیت کار تاثیر بگذارد. به یادش همیشه با محبت و احترام نگاه میکنیم.
یسنا میرطهماسب بازیگر و از بستگان کیایی یادآور شد:۱۳ سال با او کار کردم و همیشه نظام را به عنوان یک عضو خانواده سینما میدیدم. او هیچگاه به عنوان یک صدابردار معمولی کار نمیکرد، بلکه حضورش در پروژهها به یک انرژی مثبت تبدیل میشد که همیشه همکاران را به وجد میآورد. امروز که او را از دست دادهایم، احساس میکنم بخشی از خود را از دست دادهایم.»
در این مراسم ایرج طهماسب، بهمن اردلان، علیرضا حسینی، مهدی نادری، جعفر صانعی مقدم، بهرام دهقانی، نادر رضایی، احمد امینی، محمدرضا عارف، اسحاق خانزادی، لادن طاهری، مهدی کوهیان، بهروز شهامت، عرفان یزدی، آرش قاسمی، احمد حامد، حبیب اسماعیلی، سعید رشتیان، حسین مختاری، تورج اصلانی، پرویز آبنار، نورالدین حیدری ماهر، مجتبی مرتضوی، مهدی میامی، رضا رخشان، مهوش وقاری، منصوره وافری، بهمن حیدری، حسن مصطفوی و … حضور داشتند.
نظامالدین کیایی، صدابردار پیشکسوت سینما ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا آرام گرفت.
