خبرگزاری مهر، گروه استانها– محمدرضا بهرامیصفت: قانون واگذاری سالنهای ورزشی و مزایده آنها در راستای ساماندهی بهرهبرداری از اماکن ورزش امروز در عمل به یکی از مهمترین موانع توسعه ورزش تبدیل شده است؛ این قانونی که نهتنها باری از دوش ورزش برنداشته، بلکه با واگذاری سالنها و زمینهای ورزشی به بالاترین پیشنهاد، نفس ورزش همگانی و قهرمانی را به شماره انداخته است.
امروز در همدان، سالنهایی که قیمت پایه اجاره آنها ۳۰ میلیون تومان تعیین شده، در مزایده با اجاره ماهانه ۹۰ میلیون تومان واگذار میشوند. در برخی موارد نیز رقم اجاره بعضی سالنهای ورزشی به ماهانه ۱۶۰ میلیون تومان رسیده است؛ ارقامی که بهخوبی نشان میدهد در این مدل واگذاری، اولویت دیگر ورزش نیست، بلکه صرفاً درآمدزایی است.
بدیهی است بهرهبرداری که یک سالن ورزشی را با چنین ارقام سنگینی در اختیار میگیرد، ناچار است برای جبران هزینهها قیمتها را افزایش دهد؛ در چنین شرایطی، دیگر نمیتوان انتظار داشت سالن ورزشی با رویکرد توسعه ورزش، استعدادیابی یا حمایت از جوانان و نوجوانان اداره شود. بهرهبردار، پیش از هر چیز، به بازگشت سرمایه و کسب سود فکر میکند و این به معنی گران شدن ورزش است.
در صورت ادامه دار شدن این روند ورزش از دسترس عموم شهروندان خارج میشود و بهتدریج از سبد خانوادهها حذف خواهد شد. خانوادهای که با فشارهای اقتصادی متعدد روبهرو است ورزش را اولویت هزینههای خود کنار میگذارد.
ضربه به ورزش فوتبال با واگذاری زمین چمن مجموعه ورزشی شهید شمسی پور
این گرانی فقط در ورزش همگانی وجود ندارد بلکه بر پیکره ورزش قهرمانی نیز ضربه وارد کرده است. زمین چمن شهید شمسیپور همدان که روزگاری در اختیار هیئت فوتبال بود و میتوانست به عنوان یکی از زیرساختهای مهم توسعه فوتبال استان ایفای نقش کند، امروز در مزایده به بخش خصوصی واگذار شده است.
مسئله اصلی آنجاست که در فرایند فعلی، مزایده براساس بالاترین قیمت شکل میگیرد و همین موضوع باعث شده اماکن ورزشی نه به افراد متخصص و دلسوز ورزش، بلکه به کسانی واگذار شود که توان مالی بیشتری دارند. در این میان، آنچه کمتر دیده میشود، ماهیت اجتماعی، فرهنگی و سلامتمحور ورزش است.
ورزش را نمیتوان صرفاً با منطق دخل و خرج اداره کرد. سالن ورزشی، زمین فوتبال یا مجموعه تمرینی فقط یک ملک تجاری نیست که هرکس رقم بیشتری پرداخت کرد، آن را در اختیار بگیرد. این فضاها بخشی از سرمایه عمومی جامعه هستند و کارکرد آنها باید در خدمت سلامت مردم، نشاط اجتماعی، کاهش آسیبهای اجتماعی و رشد ورزش قهرمانی باشد.
امروز در صورتی که سالنها یکی پس از دیگری با اجارههای نجومی واگذار شوند، فردا باید شاهد کاهش حضور مردم در ورزش، افت فعالیت هیئتهای ورزشی، محدود شدن فرصت تمرین برای ورزشکاران و از بین رفتن استعدادهای ورزشی باشیم.
این همان نقطهای است که بسیاری از فعالان ورزشی از آن به عنوان «تیر خلاص به ورزش» یاد میکنند؛ قانونی که در ظاهر برای واگذاری و بهرهوری تصویب شده، اما در عمل به عاملی برای فلج شدن ورزش تبدیل شده است.
بیتردید قانونگذار باید در این روند و در اصل این قانون بازنگری جدی داشته باشد. اگر قرار است اماکن ورزشی واگذار شوند، باید معیارهایی فراتر از بالاترین قیمت در نظر گرفته شود؛ معیارهایی مانند تخصص ورزشی، سابقه فعالیت، برنامه بهرهبرداری، تعهد به توسعه ورزش همگانی و حمایت از ورزشکاران.
در غیر این صورت، ادامه این واگذاریها نهتنها ورزش همدان، بلکه همین ورزش نیمهجان و دستوپا شکسته کشور را نیز به ورطه نابودی خواهد کشاند.
امروز زمان آن رسیده است که نگاه صرفاً اقتصادی به ورزش کنار گذاشته شود. ورزش، هزینه نیست؛ سرمایهگذاری برای سلامت، نشاط و آینده جامعه است. قانونی که این حقیقت را نادیده بگیرد، نهتنها به ورزش کمک نمیکند، بلکه بنیان آن را هدف قرار میدهد.
واگذاری سالنها به بخش خصوصی، ورزش همگانی را با مشکل مواجه کرده است
رئیس هیئت ورزشهای همگانی همدان در گفتوگو با خبرنگار مهر با اشاره به مسائل و چالشهای حوزه ورزش همگانی، اظهار کرد: وقتی سالنی با ۳ تا ۴ برابر قیمت پایه در مزایده اماکن ورزشی واگذار میشود، در نهایت ورزش آسیب میبیند.
هادی سبزواری افزود: وقتی یک سالن ورزشی با رقم بالایی رقمی به بهرهبردار واگذار میشود، این بهرهبردار از آن سالن ورزشی به دنبال درآمدزایی و جبران هزینهها است و این موضوع با ماهیت ورزش همگانی سازگار نیست.
وی گفت: ورزش همگانی یعنی «ورزش برای همه» و خانوادهها باید بتوانند در کنار هم و با رعایت شئونات اسلامی، در پیادهروی، ورزشهای گروهی و ورزشهای روزانه حضور داشته باشند.
رئیس هیئت ورزشهای همگانی همدان ادامه داد: هدف از توسعه ورزش همگانی، حرکت به سمت جامعهای سالم، پویا و بانشاط است اما برای تحقق این امر مهم باید زیر ساختهای لازم فراهم شود.
سبزواری با اشاره به وضعیت مربیان اظهار کرد: مربیان متعددی تربیت شدهاند اما گاهی بر اساس محدودیت بودجه، حمایت کافی از مجموعههای ورزشی صورت نمیگیرد تا بتوانند در رشد و توسعه ورزش در میان نوجوانان و جوانان همدانی اثرگذار باشند.
وی افزود: این موضوع نیازمند همکاری همهجانبه است و در گام نخست، دولتمردان باید توجه بیشتری به ورزش همگانی داشته باشند و اقدامات مؤثرتری انجام دهند.
رئیس هیئت ورزشهای همگانی همدان با بیان اینکه ورزش همگانی نیازمند بسترهای رایگان است، تصریح کرد: متأسفانه یکی از مشکلات اساسی ما، واگذاری سالنهای ورزشی به بخش خصوصی است؛ موضوعی که با مصوبه مجلس انجام شده اما به نظر میرسد کارشناسی دقیقی پشت آن نبوده است.
وی گفت: وقتی سالنها در اختیار بخش خصوصی قرار میگیرد، ورزشهای همگانی به حاشیه میروند و دیگر امکان استفاده آسان و ارزان از این فضاها وجود ندارد.
سالنهای ورزشی همدان فقط ۲ ساعت در اختیار ورزش همگانی هستند
سبزواری ادامه داد: البته اکنون از ساعت ۶ تا ۸ صبح امکان استفاده از سالنهای تحت امر وزارت ورزش برای ورزش همگانی وجود دارد، اما در سایر ساعات این امکان فراهم نیست و در بقیه ساعات روز باید برای استفاده از سالنها هزینه پرداخت شود.
وی خاطرنشان کرد: وقتی برای ورزش همگانی هزینهتراشی شود، اساس این ورزش که باید در دسترس عموم مردم باشد، زیر سؤال میرود.
رئیس هیئت ورزشهای همگانی همدان تأکید کرد: امیدواریم دولت و نمایندگان مجلس نگاه ویژهای به این موضوع داشته باشند و برای اصلاح این روند اقدام کنند.
وی افزود: واگذاری سالنهای ورزشی به بخش خصوصی سالها گریبانگیر ورزش را گرفته و بازنگری در این زمینه ضروری است چراکه اجارهبهای دریافتی، خسارتهای پنهان واردشده به ورزش را جبران نمیکند.
گفتنی است؛ در شرایطی که جامعه بیش از هر زمان دیگری به نشاط، تحرک و سلامت نیاز دارد، تبدیل اماکن ورزشی به منبع صرف درآمد با منطق توسعه ورزش و نیاز واقعی مردم سازگار نیست. اگر قرار باشد سالنها و زمینهای ورزشی یکی پس از دیگری از دسترس ورزشکاران، هیئتهای ورزشی و خانوادهها خارج شود، باید نگران آیندهای بود که در آن ورزش نه یک حق عمومی، بلکه امتیازی برای عدهای محدود خواهد بود.
امروز بیش از هر زمان دیگری، ورزش همدان و کشور نیازمند بازنگری در این سیاستها است؛ پیش از آنکه هزینه این تصمیمها، با رکود، افت مشارکت و خاموش شدن چراغ بسیاری از فضاهای ورزشی، بر دوش جامعه سنگینی کند.
