این اضطراب شدید میتواند بر روند درمان، بهبود بدنی، کیفیت خواب و در نهایت سلامت روان آنها اثر منفی عمیقی بگذارد و حتی روند ترخیص و بازیابی قوای جسمانی را به تعویق بیندازد. به همین دلیل، مدیریت و تسکین روانشناختی این بیماران در محیط درمانی اهمیت فراوانی دارد.
یافتن روشهایی آرامبخش و بدون استفاده از داروهای شیمیایی همواره یکی از ضرورتها و دغدغههای مهم در مراقبتهای بالینی بوده است. اگرچه استفاده از وسایل آرامبخش مانند «پتوهای سنگین» یا وزنهدار در مطبهای دندانپزشکی، مراکز سلامت روان و کاردرمانی و نیز برای افراد دارای اختلال طیف اوتیسم، بیخوابی و استرسهای روزمره محبوبیت یافته بود، اما پیش از این هیچ مطالعه و شواهدی درباره اثرگذاری آنها بر روی بیماران بزرگسالی که به علت بیماریهای حاد در بیمارستان بستری هستند، انجام نگرفته بود.
در همین راستا، تیمی از پرستاران با همراهی متخصصان آمار زیستی در بیمارستان «سنت لوک» واقع در کانزاسسیتی ایالت میسوری آمریکا، که بخشی از مجموعه خدمات بهداشتی «بیجیسی هلث منطقه غرب» (BJC Health West Region) است، پژوهشی مقدماتی را با هدایت مدیر برنامه تحقیقات پرستاری این بیمارستان، انجام دادند. این محققان در مطالعه خود به بررسی کاربرد و تأثیر پتوهای وزنهدار در آرامسازی و مهار اضطراب بیماران بستری پرداختهاند.
برای اجرای این تحقیق، از مارس ۲۰۲۳ تا فوریه ۲۰۲۵، سرپرستاران و پرستاران بخشهای بستری، بیماران واجد شرایط را شناسایی کردند. پس از بررسی مدارک پزشکی و کسب رضایت آگاهانه، در مجموع ۵۴ بیمار به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در این مداخله یکساعته، ابتدا میزان اضطراب افراد بر اساس معیاری از صفر تا ده ثبت شد.
سپس وضعیت آنها در سه بازه زمانی ۲۰ دقیقهای مورد سنجش قرار گرفت؛ گروهی در ۲۰ دقیقه اول از پتوی سنگین ۱۵ پوندی (حدود ۷ کیلوگرمی) استفاده کردند و سپس مراقبتهای معمول را دریافت نمودند، و گروه دوم ابتدا مراقبتهای عادی را گذرانده و در ۲۰ دقیقه بعدی زیر پتوی سنگین قرار گرفتند. در نهایت، هر دو گروه در ۲۰ دقیقه سوم صرفاً مراقبتهای عادی دریافت کردند.
یافتههای این پژوهش نشان دادند که در هر دو گروه، بیشترین و چشمگیرترین کاهش در سطح اضطراب گزارششده توسط خود بیماران، دقیقاً بلافاصله پس از دوره استفاده از پتوی سنگین رخ داده است. بر اساس مقیاس سنجش صفر تا ده، اضطراب بیمارانی که از این پتو استفاده کرده بودند به طور میانگین ۳.۶ نمره بیشتر از زمان دریافت مراقبتهای معمول بیمارستانی کاهش پیدا کرد.
علاوه بر این، بررسی روند وضعیت بیماران در بازه زمانی پایانی ۲۰ دقیقهای که دیگر پتو روی آنها نبود، نشان داد که اثرات تسکینبخش و آرامش حاصل از پتوی سنگین ماندگار است و حتی پس از برداشتن آن از روی بیمار همچنان تداوم پیدا میکند. این نتیجه نشان میدهد که یک دوره کوتاه استفاده از این وسیله میتواند بسیار مؤثرتر از روشهای متداول غیردارویی باشد.
نظرسنجی تکمیلی پس از پایان آزمایش نیز نشان داد که بیش از ۸۰ درصد بیماران هر دو گروه، تجربه استفاده از این پتوی سنگین را کاملاً آرامشبخش ارزیابی کردهاند. با این حال، توجه به ترجیحات و راحتی فردی بیماران نیز اهمیت دارد، زیرا ۲۶ درصد از افراد احساس گرما زیر پتو را زیاد دانسته و ۳۳ درصد نیز وزن پتو را بیش از حد سنگین احساس کرده بودند که این نکات میتواند به بهینهسازی بهتر این شیوه کمکی در بالین بیماران کمک کند.
این پژوهش ارزشمند در مجله تخصصی مراقبتهای ویژه آمریکا تحت عنوان «American Journal of Critical Care (AJCC)» به چاپ رسیده است که نشریه رسمی و وابسته به انجمن پرستاران مراقبتهای ویژه آمریکا محسوب میشود.
