متخصصان این نوع از والدین را «والدین هلیکوپتری» مینامند که در ادامه به چند مورد از نشانههای آن خواهیم پرداخت.
شما به جای فرزندتان میجنگید
دخترتان بعد از دعوا با دوستش با گریه به خانه میآید. چه میکنید؟ اگر پاسختان این است که «به مادر دوستش زنگ بزند تا شما مشکل را حل کنید»، باید یک قدم به عقب بردارید.
به جای آن، این را امتحان کنید: یک سیستم حمایتی باشید، اما بگذارید خودشان حرف بزنند. به آنها یاد بدهید که چگونه احساساتشان را آرام کنند، سپس به آنها کمک کنید تا مسائلی را که خودشان و دوستشان میتوانند به تنهایی حل کنند، کشف کنند.
شما تکالیف مدرسه آنها را انجام میدهید
راههای زیادی برای کمک به فرزندانتان وجود دارد تا از احساس ناامیدی نجات یابند. اما سطوح سالم استرس در واقع میتواند مهارتهای حل مسئله آنها را افزایش دهد.
به جای آن، این را امتحان کنید: بگذارید فرزندانتان خودشان مسائل را کشف کنند. وقتی در موقعیتهای سخت دوام میآورند، تلاشهایشان را تحسین کنید.
شما مربیان آنها را راهنمایی میکنید
به گزارش «وب ام دی»، اگر در طول بازیهای فرزندانتان از روی سکوها نصیحت میکنید یا بعد از هر تمرین مربی را برای صحبت کردن گیر میاندازید، ممکن است وقت آن رسیده باشد که خودتان را کنار بکشید. ورزش میتواند به فرزندتان یاد دهد که چگونه با اختلافات کنار بیاید، برای رسیدن به یک هدف تلاش کند، لیدر باشد و با شکست کنار بیاید. اما این باید تیم خودش باشد، نه تیم شما.
به جای آن، این را امتحان کنید: اگر از شما کمک خواستند یا دیدید که مشکلی دارند، به آنها یاد دهید که چگونه خودشان با مربی صحبت کنند.
شما فرزندتان را در نزدیکی خود نگه میدارید
شما فرزند نوجوانتان را حتی وقتی که
فقط چند قدم با شما فاصله دارد، به خانه دوستانشان میرسانید. این رفتار آشنا به نظر میرسد؟ اگر چنین است، وقت آن رسیده که بگذارید فرزندانتان کمی اعتماد به نفس پیدا کنند.
در عوض این را امتحان کنید: برای آنها فرصتهایی برای استقلال ایجاد کنید: بگذارید در حیاط بازی کنند در حالی که شما در خانه میمانید.
شما در خانه خودتان خدمتکار هستید
آیا هنوز تخت کودک کلاس اولی خود را مرتب میکنید، اتاق نوجوان خود را تمیز میکنید یا لباسهای دانشجوی خود را میشویید؟ وقت آن است که بار خود را سبکتر کنید. فرزندتان را مجبور کنید در انجام کارهای خانه مشارکت کند و به این ترتیب مسئولیتپذیری را برای یک عمر به او آموزش خواهید داد.
در عوض این را امتحان کنید: با کارهای کوچک شروع کنید. در مورد آنچه از آنها انتظار دارید واضح باشید و از کاری که به خوبی انجام شده است، قدردانی کنید.
خیلی محتاطانه رفتار میکنید
«از اون بالا بیا پایین!»، «اینقدر تند نرو!»، «دستمو بگیر!» بعضی از والدین خیلی زیاد از کودکان محافظت میکنند. وقتی نمیگذارید ریسک جسمی یا روحی را تحمل کنند، ممکن است جلوی رشدشان را بگیرید.
در عوض این را امتحان کنید: به یاد داشته باشید هدف این است که تا جایی که لازم هست، آن ها را امن نگه دارید، نه تا جایی که ممکن است. بگذارید از درخت بالا بروند یا بیفتند و حتی زانوهایشان خراش بردارد. این برای رشدشان به عنوان یک فرد خوب است.
شما نمیتوانید بگذارید آنها شکست بخورند
به آخرین باری که اشتباه کردید فکر کنید. احتمالاً از آن درس گرفتهاید. فرزندانتان هم باید همین کار را انجام دهند. آزمون و خطا به آنها میآموزد که چگونه در دنیا راه خود را پیدا کنند. اگر یک پروژه یا وظیفه را به عهده بگیرید تا «آن را درست انجام دهید»، آنها یاد نمیگیرند که چگونه در آینده با مشکلات روبرو شوند.
به جای آن، این را امتحان کنید: بگذارید هر از گاهی اشتباه کنند. وقتی شکست میخورند، آنها را تشویق کنید که دوباره امتحان کنند.
