«جعفر دهقان» بازیگر سینما و تلویزیون در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس با اشاره به ظرفیت های دراماتیک ایام محرم بویژه اربعین حسینی برای ساخت آثار سینمایی و تلویزیونی، اظهار داشت: اربعین حسینی ظرفیت بسیار بالایی برای درامپردازی و داستانگویی دارد، اما پیش از آن باید به خود واقعه عاشورا و اتفاقات دهه اول محرم بپردازیم. ابتدا باید درباره این وقایع طرحهای مناسب ارائه شود و آثار متعددی تولید کنیم، سپس به سراغ اربعین برویم و این موضوع را روایت کنیم که چگونه انسانها از سراسر جهان به سوی حضرت اباعبدالله علیه السلام کشیده میشوند.
بازیگر مجموعه تلویزیونی «مختارنامه» افزود: واقعاً اربعین و محرم ظرفیت بیپایانی برای تولید آثار نمایشی دارند و این ظرفیت هرگز تمامشدنی نیست. قرار نیست فقط روایت تاریخی این وقایع را بسازیم؛ بسیاری از مسائل روز جامعه را نیز میتوان در قالب داستانهای مرتبط با محرم، اربعین، فرهنگ شهادت و مفاهیم عاشورایی به مخاطب منتقل کرد.
بازیگر مجموعه های تلویزیونی «یوسف پیامبر» و «اصحاب کهف» با اشاره به استقبال مخاطبان از آثار دینی بیان کرد: آثار دینی، آثار مناسبتی و آثاری که متناسب با ایام محرم، ماه مبارک رمضان یا به طور کلی قصههای قرآنی ساخته میشوند، همواره مورد استقبال مردم قرار گرفتهاند. نمونههای موفق آن نیز کم نیست؛ آثاری مانند «یوسف پیامبر»، «اصحاب کهف»، «مختارنامه» و دیگر مجموعههایی که در سالهای گذشته پخش شدهاند، نشان میدهند مخاطب با این نوع آثار ارتباط برقرار میکند.
دهقان با انتقاد از عدم توجه مدیران رسانه ملی نسبت به ساخت این گونه آثار تصریح نمود: سؤال من این است که چرا در حوزه سیاستگذاری، توجه کافی به این موضوع وجود ندارد؟ این مسئله باید از سوی خود رسانه و مجموعههای سیاستگذار در حوزه سینما و تلویزیون برنامهریزی شود. متأسفانه اگر امروز به تولیدات تلویزیون نگاه کنید، بخش قابل توجهی از آثاری که پخش میشود، کیفیت قابل قبولی ندارند. نمیدانم علت این موضوع کمبود بودجه است، شرایط جنگی است یا مسائل دیگری که من از آنها اطلاع ندارم، اما به هر حال این موضوع باید در برنامهریزی تلویزیون مورد توجه قرار بگیرد.
بازیگر مجموعه تلویزیونی «سرزمین مادری» با بیان این مطلب که با وجود ادعاهایی که مدیران فعلی رسانه ملی درباره توجه به ساخت آثار دینی مطرح میکنند، من شخصاً چنین عملکردی را مشاهده نکردهام؛ اظهار داشت: حتی آثاری هم که ساخته شدهاند، عمدتاً از کیفیت پایینی برخوردار بودهاند و اصلاً قابل مقایسه با آثار دهههای ۶۰، ۷۰ و ۸۰ نیستند. نه بازیگران شاخص آن دوره را در این آثار میبینید، نه نام فیلمسازان شناختهشده، نه تصویربرداران و نه طراحان صحنهای که بتوان گفت از تجربه آنها استفاده شده است.
این بازیگر پیشکسوت تصریح نمود: البته منظور من این نیست که جوانها نباید وارد این عرصه شوند. طبیعی است که نسل جوان باید فرصت فعالیت پیدا کند؛ همانطور که منِ هفتادساله دیگر نمیتوانم نقش یک جوان را بازی کنم. اما نباید نسل باتجربه را فراموش کرد. باید از تجربه این افراد استفاده شود و در کنار آنها به جوانان نیز میدان داده شود تا به مرور زمان رشد کنند. مگر ما یکشبه بازیگر شدیم! ما هم سالها زحمت کشیدیم، تلاش کردیم و در این سینما کار کردیم تا به این جایگاه رسیدیم. متأسفانه امروز عدهای میخواهند یکشبه سوپراستار، فیلمساز یا چهره شناختهشده شوند. با این شیوه، نه تلویزیون به نتیجه مطلوب میرسد و نه عوامل آن.
او ادامه داد: تلویزیون باید در کنداکتور خود برای این آثار جایگاه مشخصی در نظر بگیرد و از قبل برنامهریزی کند؛ برای مثال، تصمیم بگیرد که هر سال یک یا دو اثر مناسبتی با موضوع عاشورا و محرم تولید و پخش شود. چرا باید تمام سرمایه و امکانات روی پروژهای مانند «سلمان فارسی» متمرکز شود که ساخت آن حدود ۱۰ سال زمان میبرد تا آماده پخش شود؟ در این فاصله، تلویزیون چه برنامهای برای مخاطب دارد؟
«جعفر دهقان» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: به نظر من، رسانه ملی باید سیاستگذاری مشخصی داشته باشد و برای تولید آثار در ژانرهای مختلف برنامهریزی کند؛ برای مثال، هر سال دو اثر دفاع مقدسی، دو اثر قرآنی، دو اثر تاریخی، چند اثر اجتماعی و چند اثر طنز و کمدی تولید شود. من نمیتوانم برای مدیران تعیین تکلیف کنم که چه کاری انجام دهند یا ندهند، اما واقعیت این است که تلویزیون در این زمینه کمکاری کرده است.
