پس از یک سال، نوجوانانی که روزانه ۱۲ هزار گام یا بیشتر برمی‌داشتند، در مقایسه با کسانی که کمتر از ۵ هزار گام برمی‌داشتند، علائم مشکلات سلامت روان کمتری نشان دادند.
همچنین، تعداد گام‌های بیشتر با ضخامت بیشتر در دو ناحیه خاص از مغز که در عملکردهای حرکتی و شناختی نقش دارند، مرتبط بود.
دکتر «کلودین هیگدون»، روان‌پزشک کودک و نوجوان در مرکز نورث‌ول هلث در نیویورک، این یافته‌ها را هیجان‌انگیز توصیف کرد.
هیگدون گفت: «نکته مثبت ماجرا این است که این ناحیه خاص از مغز واقعاً با تصمیم‌گیری و بخش مربوط به توجه در مغز مرتبط است. بنابراین، این امر می‌تواند به بهبود انتخاب‌ها و کنترل تکانه (واکنش‌های آنی) کمک کند و در نهایت به ارتقای سلامت روان منجر شود.»
پژوهشگران می‌گویند فعالیت بدنی ممکن است باعث ترشح مواد شیمیایی ایجادکننده حس خوب مانند دوپامین و سروتونین شود و همزمان سطح کورتیزول و التهاب را کاهش دهد؛ فرآیندی که می‌تواند به تسکین اضطراب و افسردگی کمک کند.
هیگدون معتقد است که این مطالعه حاوی پیامی مهم برای والدین و فرزندان است.
او گفت: «والدین: فرزندان خود را تشویق کنید که در طول روز بیشتر پیاده‌روی کنند.
و خطاب به بچه‌ها: تحرک بسیار حیاتی است؛ حتی اندکی پیاده‌روی هم می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.»
