به گزارش خبرنگاراقتصادی خبرگزاری تسنیم, در شرایطی که تجاوزات دشمن صهیونیستی-آمریکایی، زیرساختهای صنعتی و واحدهای تولیدی بزرگ کشور را هدف قرار داده است، تمرکز بر راهبردهای «قانون برنامه هفتم توسعه» در حوزه اشتغال خرد، کوچک و خانگی، به کلیدیترین استراتژی برای حفظ تابآوری بازار کار و تأمین معیشت پایدار تبدیل شده است.
بخش بزرگی از بازار کار ایران در اختیار مشاغل خرد و کوچک است؛ واحدهایی که اگرچه از نظر ابعاد فیزیکی کوچک به نظر میرسند، اما زنجیره وسیعی از اشتغال و تأمین کالا را در سراسر جغرافیای کشور پوشش میدهند. اکنون و در میانه نبرد اقتصادی و نظامی، این بخش از اقتصاد به دلیل «انعطافپذیری بالا» و «آسیبپذیری فیزیکی کمتر» نسبت به صنایع بزرگ، به سنگر اصلی مقاومت در برابر حملات دشمن تبدیل شده است.
ظرفیت اشتغالزایی؛ سریع، ارزان و در دسترس
مطابق با اهداف کمی برنامه هفتم توسعه، ایجاد اشتغال سالانه یک میلیون شغل در دستور کار قرار دارد. کارشناسان اقتصادی معتقدند در شرایط بحرانی، صنایع بزرگ به دلیل نیاز به سرمایهگذاری سنگین و فناوریهای وارداتی، با کندی در توسعه مواجه میشوند؛ اما مشاغل خرد و خانگی با کمترین سرمایه و با تکیه بر مهارتهای بومی، قابلیت ایجاد اشتغال فوری را دارند. این رسته شغلی، ضربهگیر اصلی بیکاری در مناطقی است که ممکن است واحدهای صنعتی بزرگ آنها در اثر حملات دشمن دچار اختلال شده باشند.
تابآوری در برابر تجاوز به تولید
تجاوزات اخیر به واحدهای تولیدی نشان داد که تمرکز تولید در نقاط خاص، میتواند ریسکپذیری اقتصاد را افزایش دهد. در اینجاست که اهمیت «تولید پراکنده» در قالب مشاغل خانگی و کارگاههای کوچک خود را نشان میدهد. وقتی تولید در هزاران واحد کوچک و خانگی توزیع شده باشد، دشمن قادر نخواهد بود با هدف قرار دادن چند نقطه، زنجیره تأمین و اشتغال کشور را فلج کند. این «تکثر تولیدی»، پدافند غیرعامل در بدنه بازار کار محسوب میشود.
اولویت حفظ و صیانت از اشتغال موجود
موضوع حائز اهمیت در شرایط فعلی، تنها ایجاد شغل جدید نیست، بلکه «صیانت از مشاغل موجود» است. بسیاری از کسبوکارهای خرد به دلیل اختلال در بازار یا آسیب به زنجیرههای بالادستی، با تهدید تعطیلی مواجهاند. برنامه هفتم بر پایدارسازی این مشاغل تأکید دارد؛ چرا که هزینه حفظ یک شغل خرد به مراتب کمتر از ایجاد یک شغل جدید در صنایع سنگین است. دولت موظف است با حمایتهای مالیاتی، بیمهای و تسهیلاتی، مانع از ریزش نیروی کار در این بخش شود.
امنیت شغلی و مقابله با جنگ روانی
دشمن آمریکایی-صهیونیستی با هدف قرار دادن زیرساختها، به دنبال ایجاد حس ناامنی شغلی و تزریق ناامیدی به بدنه جامعه کارگری است. در این راستا، تقویت مشاغل خرد و خصوصی که ریشه در نیازهای محلی دارند، پاتک اصلی به این جنگ روانی است. کارگران بخش خصوصی که امروز نگران امنیت شغلی خود ناشی از مشکلات بازار کار هستند، باید از سوی دولت اطمینان خاطر دریافت کنند که چتر حمایتی قانون برنامه هفتم، از معیشت و ماندگاری فعالیت آنها محافظت خواهد کرد.
بنابراین گزارش, تحقق اهداف برنامه هفتم در حوزه اشتغال خرد، اکنون از یک هدف اقتصادی به یک ضرورت ملی و امنیتی ارتقا یافته است. صیانت از کارگاههای کوچک و تقویت مشاغل خانگی، پاسخی قاطع به تجاوزات دشمن به حوزه تولید است. با فعالسازی ظرفیتهای این بخش، نه تنها چرخ اقتصاد از حرکت نمیایستد، بلکه با توزیع گسترده تولید در عمق خانهها و محلات، پایداری اقتصادی کشور در برابر سختترین فشارها تضمین خواهد شد.
انتهای پیام/
