محققان دریافتند قرار گرفتن مکرر در معرض محتوای بسیار محرک و سریع مانند ریلزهای اینستاگرام این کار را به یک عادت مبدل کرده و کاربران برای انجام امور شناختی کندتر و پرزحمتتر مانند خواندن، حل مسئله یا یادگیری عمیق بیمیل تر میشوند.
به طور خلاصه، این روند به پوسیدگی و فسیل شدن مغز کمک میکند.از همین رو، تماشای ویدیوهای کوتاه با شناخت ضعیفتر (تضعیف توجه، کنترل مهاری، زبان و حافظه کاری) و کمتر شدن بیشتر شاخصهای سلامت روان به جز تصویری که فرد از بدنش دارد و عزت نفس افراد مرتبط است.
فسیل شدن یا پوسیدگی مغز در فرهنگ لغت آکسفورد به عنوان «زوال ذهنی یا فکری یک فرد، به ویژه در نتیجه مصرف بیش از حد محتوا و مطالبی که (هم اکنون به ویژه محتوای آنلاین) بیاهمیت یا بیچالش تلقی میشوند» تعریف شده است.این کلمه، کلمه سال فرهنگ لغت آکسفورد در سال گذشته بود که هم به محتوای «بیکیفیت و کمارزش» و هم به «تأثیر منفی که مصرف این نوع محتوا بر فرد یا جامعه دارد» اشاره میکند.
در این مطالعه استفاده از محتوای ویدیویی کوتاه با تشدید مشکلات سلامت روان، از جمله افزایش استرس و اضطراب، مرتبط دانسته شده و تصریح شده مشاهده بیش از حد ویدیوهای کوتاه میتواند منجر به انزوای اجتماعی و کاهش رضایت کلی از زندگی شود.
پیش از این، یک مطالعه مشابه در مورد چگونگی تأثیر هوش مصنوعی بر عملکرد شناختی مغز که در دانشگاه امآیتی انجام شده بود، نشان داد دانشجویانی که از ChatGPT برای نوشتن مقاله استفاده میکنند، نه تنها فعالیت مغزی بسیار کمتری دارند، بلکه قادر به یادآوری حتی یک جمله از نوشته خود نیز نیستند.اما کسانی که از هیچ فناوری در نوشتن مقاله علمی استفاده نکرده بودند، بیشترین میزان یادآوری را داشتند و کسانی که از موتور جستجوی گوگل استفاده کرده بودند، در حد وسط قرار داشتند.
