موفقیت جکو ۷ و دیگر محصولات چینی در بازارهای توسعهیافته، الزاماً به معنای برتری مطلق فنی آنها نیست. آنچه این خودروها را برای مصرفکنندگان جذاب کرده، نسبت مناسب «کیفیت به قیمت» است. در اقتصادی مانند بریتانیا، که سطح درآمد خانوارها با قیمت خودرو تناسب بیشتری دارد، چنین محصولاتی در دسته خودروهای اقتصادی و در دسترس طبقه متوسط قرار میگیرند.
اما همین خودرو زمانی که وارد فضای اقتصادی ایران میشود، معنای کاملاً متفاوتی پیدا میکند. افت ارزش پول ملی، محدودیتهای تجاری، هزینههای واردات و شکاف میان درآمد خانوار و قیمت خودرو باعث شده محصولی که در بازارهای جهانی یک گزینه اقتصادی محسوب میشود، در ایران با قیمت چند میلیارد تومانی عرضه شود. در نتیجه، خودرویی که در بسیاری از کشورها برای بخش بزرگی از جامعه قابل خرید است، برای مصرفکننده ایرانی به کالایی نزدیک به لوکس تبدیل میشود.
این مقایسه یک واقعیت مهم را آشکار میکند؛ مسئله فقط قیمت خودرو نیست، بلکه قدرت خرید است. زمانی که درآمدها با سرعتی کمتر از رشد قیمت کالاها افزایش پیدا میکنند، حتی خودروهایی که در بازار جهانی «اقتصادی» محسوب میشوند نیز از دسترس طبقه متوسط خارج خواهند شد. شاید به همین دلیل باشد که موفقیت چری در بریتانیا، بیش از آنکه یک خبر خودرویی باشد، روایتی از تفاوت سطح رفاه و قدرت خرید در اقتصادهای مختلف جهان است.
