کسانی که در رحم و تا سن ۲ سالگی در معرض دورههای طولانیتر سهمیهبندی قند قرار داشتند، در بزرگسالی خطر کمتری برای ابتلا به اضطراب داشتند. از سوی دیگر، زنانی که در دوران نوزادی هیچ محدودیت قندی نداشتند یا فقط محدودیت محدودی داشتند، بیشتر احتمال داشت که با افزایش سن دچار اضطراب شوند.
این مطالعه همچنین تفاوتهایی را در ترجیحات غذایی در مراحل بعدی زندگی نشان داد. شرکتکنندگانی که در معرض طولانیترین دوره سهمیهبندی قند قرار داشتند، در بزرگسالی ترجیح کمتری برای غذاهای شیرین گزارش کردند. اسکن امآرآی مغز از نزدیک به ۶۰۰۰ شرکتکننده نیز تفاوتهایی را در حجم ماده خاکستری بین گروهها نشان داد.
پژوهشگران تغییرات قابل توجهی را در ۱۱ ناحیه، از جمله مخچه – بخشی از مغز که ممکن است در سلامت روان نقش داشته باشد – شناسایی کردند.
به گفته این پژوهشگران، به نظر میرسد محیطهای تغذیهای اولیه ارتباط پایداری با سلامت روان دارند.
آنها میگویند مطالعات آینده باید ژنتیک را نیز شامل شود تا درک بهتری از چگونگی تأثیر تغذیه اولیه بر سلامت روان در طول زمان به دست آید.
