به گزارش اقتصادآنلاین، روزنامه اطلاعات نوشت: مدیران و فرماندهان و تصمیمگیرندگان اصلی کشور در این لحظه تاریخی باید بدانند آنچه اعلام میکنند و انجام میدهند، ممکن است سرنوشت این مقاومت تاریخی و آینده ایران را دستخوش تغییرات اساسی نماید؛ زیرا تنگه هرمز یک آبراهه معمولی نیست و حداقل تا یک دهه آینده، سرخرگ قلب جهان در شرق آسیا و اروپا و حتی آفریقا محسوب میشود و اقتصاد آمریکای شمالی و جنوبی را هم تحت تاثیر قرار میدهد.
مسئله مهم این است که ایران حافظ امنیت این تنگه خواهد بود یا باجه و دکه عبور و مرور برای درآمد و گرفتن حق ترانزیت و پولی که برخی میخواهند یک رقم نجومی از آن بسازند، ولی رقم واقعی آن برای ایران، چیزی بین ۷۵۰ میلیون دلار تا حدود یک میلیارد و پانصد میلیون بیشتر نخواهد بود و این مسئله در مقابل اجماع کشورهای پرشماری که علیه ایران برانگیخته خواهند شد و نارضایتی های پرشمار و علاوه بر آن، هزینههای بسیار برای امور اداری و محاسبات و نیروهای مرزی و آبی و گشت و کنترل و حفاظت دریایی و تقسیم درآمد با کشور کوچک عمان، وجاهت و اعتبار ما را خدشهدار خواهد کرد.
بنابراین، ضمن اینکه در حال حاضر از نیروهای مسلح تقاضا میکنیم با قدرت برحفاظت و تسلط بر تنگه هرمز تا پایان قطعی جنگ و گرفتن ضمانتهای کافی در پیماننامه یک صلح واقعی، دقت و قاطعیت داشته باشند، بر این اساس از برخی شتابزدگان و کسانی که فاقد اطلاعات کافی در این موارد میباشند تقاضا داریم اجازه دهند، بحث آبراهه هرمز و حقوق و موقعیت کشورمان در نسبت با آن، در شرایطی آرامتر، توسط حقوقدانان دانشگاهی و آگاه به حقوق دریاها و حقوق بینالملل، با توجه به منافع ملی و جنگ اخیر، سنجیده شود تا بهترین راه حل برای بیان موضع دولت و نیروهای مسلح ایران، به ویژه نیروی دریایی کشورمان اعلام و به کشورهای منطقه و جهان اعلام شود.
تصویب قوانین شتابزده و فاقد کارشناسی در زمان جنگ، ممکن است عواقب وخیم در همین دوران برای کشورمان به بار آورد، کما اینکه هماکنون چند کشور دوست و غیردوست و متخاصم در حال اتحاد و رایزنی در مورد هرمز و ایجاد یک اتحادیه در مقابل این موضوع هستند.
خلاصه کلام اینکه ایران تسلط خود را بر تنگه هرمز نشان داده است و خواهد داد
این تنگه، هم به صورت طبیعی و ژئو استراتژیک و هم به صورت اضطراری و جنگی میتواند از سنگرهای اصلی ایران باشد. اما فراتر از آن، یکی از موهبتهای ایران برای حفظ امنیت منطقه و جهان است که اگر در گذشته، کشورهای نوپدید و کوچک جنوبی و دیگر کشورهای جهان متوجه نبودند، امروز به اهمیت آن پی برده و به عظمت ایران در کنترل امنیت و حفاظت و نگاهبانی آن برای تمام بشریت بیشتر واقف شدهاند. هرکس ذرهای تردید کند، خواهد دید که چگونه قدرت ایران اعمال خواهد شد.
نکته دیگر در مذاکرات اسلامآباد این است که حتماً باید با جیدیونس طرف گفتگو باشیم. ویتکاف و کوشنر نشان دادهاند که از حداقل استانداردهای ادراکی و اعتماد برای چنین کار بزرگی بیبهرهاند و بلکه ممکن است تحت تأثیر تلآویو عمل و گزارش کنند. جنگ ۱۲ روزه و رمضان در میانه مذاکرات، هرگونه معیار قابل قبول را در مورد این دو فرستاده غیرقابل اعتماد سلب کرده است.
آنچه هیئت مذاکرهکننده ایران بر آن تأکید خواهد کرد، منافع ملّی ما، پافشاری بر مقاومت و دوری از جنگ است. باید به ونس فهماند که این همه مناقشه و اختلاف با یک دو جلسه حل و فصل نخواهد شد و لشکرکشی راه حل مناسبی نیست.ترامپ باید صبور باشد و دست از نمایش بردارد.ایران جنگ نمیخواهد،بلکه برای صلح میجنگد.ما دو سه قرن است که ضمانتی برای صلح میخواهیم اما زیر بار زور هم نخواهیم رفت. حتماً تا الآن فهمیدهاند.
