به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا، اسحاق بریک، سرلشکر ذخیره ارتش اسرائیل گفت: تنها افراد نابینا هستند که فاجعهای را که به اسرائیل نزدیک میشود، نمیبینند. وضعیت کنونی شباهتی هولناک به شرایط مسافران کشتی تایتانیک دارد؛ در حالی که بخش بزرگی از مردم بر عرشه کشتی مشغول خوردن، نوشیدن و حتی رقصیدن هستند، گویی هیچکس متوجه کوه یخ عظیمی که درست در مسیر ما قرار گرفته، نیست. مسافران آن کشتی لحظاتی پیش از وقوع فاجعه، در توهم امنیت به سر میبردند؛ درست مانند بسیاری از مردم اسرائیل که امروز ترجیح میدهند چشمان خود را بر واقعیت ببندند. آنها واقعیت راهبردی را نادیده میگیرند، به توهمات دل میبندند و در انتظار کسی میمانند تا در آخرین لحظه نجاتشان دهد و همزمان به هر کسی که جرأت کند حقیقت تلخ را پیش روی آنها بگذارد، حمله کرده و او را تخریب میکنند.
بریک در مقالهای برای روزنامه «معاریو» نوشت: حقایق آشکار است و مهمتر از همه، اظهارات مکرر رئیس ستاد کل ارتش درباره فروپاشی نیروی انسانی ارتش اسرائیل چه در بخش خدمت نظامی اجباری، چه کادر رسمی و چه نیروهای ذخیره گویای وضعیت موجود است. واقعیت برای هر کسی که شنوای حقیقت باشد، روشن است: ارتش از درون در حال فروپاشی است و توانایی آن برای اجرای مأموریتهای حیاتی دفاعی و تهاجمی، بهسرعت رو به زوال است.
بریک گفت: تلاش برای خریدن زمان از طریق فراخوان فوری نیروهای ذخیرهای که مدتها پیش خدمت خود را به پایان رساندهاند، چیزی جز عصارهگیریِ آخرین قطرههای یک لیمو نیست. این کار راهحلی ارائه نمیدهد بلکه تنها پایان گریزناپذیر را به تعویق میاندازد. انفجار بزرگ بیش از هر زمان دیگری نزدیک است و هنگامی که رخ دهد، دیگر راه بازگشتی وجود نخواهد داشت.
فروپاشی در همه جبههها
او ادامه داد: این فروپاشی در تمام جبهههای نبرد مشهود است. در نوار غزه، ارتش اسرائیل کوچک شده و در امتداد خط زرد مستقر شده است. در مقابل، حماس قرار دارد که به سرعت در حال بازسازی، تجدید تسلیحات و تقویت نیروی انسانی خود است. امروز، ارتش اسرائیل قادر به شکست قاطع این گروه نیست، چه رسد به تضمین امنیت شهرکهای اطراف غزه. پس از مرخص کردن نیروهای ذخیره که تیمهای واکنش سریع را تشکیل میدادند، این شهرکها بیپناه ماندهاند.
اسحاق بریک گفت: گزارشهای اخیر درباره برنامههای حماس برای حمله، به عنوان یک علامت هشدار دهنده آشکار عمل میکنند، در حالی که وضعیت آمادهباش بالا نشان دهنده واکنشی دیرهنگام به یک واقعیت خطرناک است. وضعیت در جبهه لبنان نیز به همان اندازه نگران کننده است؛ توافق امضا شده که عقبنشینی ارتش اسرائیل به خط زرد را الزامی میکند، شهرکهای شمالی را در معرض خطر قرار میدهد. استقرار نیروها در امتداد خط زرد در هشت کیلومتری مرزها ارتش را مجبور به استقرار تعداد محدودی از نیروها خواهد کرد. این نیروها به اهداف آسانی برای دشمن تبدیل میشوند و شکافهای بین پایگاهها را در برابر نفوذ آسیبپذیر میکنند. علاوه بر این، این خط مانع از شلیک موشک و پهپاد توسط حزبالله در ساعت صفر نخواهد شد.
وی افزود: تهدیدهای راهبردی دامنه گستردهتری نیز دارند. در عرصه سوریه، ورود ترکیه به معادلات، قواعد بازی را تغییر میدهد. رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه با هدف آشکار تضعیف جایگاه اسرائیل، در حال ایجاد ائتلافهای منطقهای با مصر، پاکستان و عربستان است. ترکیه با بهرهگیری از پوشش حمایتهای سیاسی بینالمللی، در حال تبدیل شدن به یک قدرت نظامی و اقتصادی است؛ قدرتی که توانمندیهای نظامی آن از توانمندیهای ایران فراتر میرود. تهدید ترکیه، خطرناکترین تهدید راهبردی است که امروز با آن روبهرو هستیم.
سناریویی واقعی: منزوی کردن ایلات
وی گفت: نوار مرزی ۳۰۰ کیلومتری با اردن و وادی عربه همچنان کاملا باز است. هشدارهای ساکنان درباره نفوذ گروههای مسلح که میتواند منجر به محاصره ایلات و ارتباط این گروهها با باندهای موجود در منطقه نقب شود نه یک سناریوی خیالی بلکه تهدیدی واقعی برای یکپارچگی دولت است. افزون بر این، هیچ راهکاری برای مرزها با مصر وجود ندارد و وضعیت کرانه باختری که با خطر انتفاضه سوم و همکاری سرویسهای امنیتی تشکیلات خودگردان فلسطین پیچیدهتر شده است وخامت اوضاع را دوچندان میکند. اگر تهدید ایران را نیز که در حال کسب قدرت راهبردی تازهای است به این مجموعه بیفزاییم، تصویری از دولتی را میبینیم که از هر سو در محاصره تهدیدها قرار دارد.
فروپاشی، بیش از هر زمان دیگری نزدیک است
وی تأکید کرد: در مواجهه با همه این مسائل، مقامات سیاسی و نظامی به جای انجام تغییرات استراتژیک جامع، مشغول خاموش کردن آتشهای داخلی است. اسرائیل به سمت پرتگاه میرود و سقوط آن از همیشه نزدیکتر است. مگر اینکه فورا از خواب بیدار شویم، ارتش را بازسازی و گسترش دهیم، استقامت داخلی را بازیابی کنیم، روابط بینالمللی را ترمیم کنیم، به جای جنگ بیپایان، اتحادها و توافقها را دنبال کنیم و رهبری ضعیف را جایگزین کنیم. هیچ معجزهای ما را نجات نخواهد داد. ما باید از تکیه بر امیدهای واهی دست برداریم و قبل از اینکه خیلی دیر شود، اقدام کنیم.
