یادداشت مهمان- حبیب احمدزاده، فعال رسانهای و فرهنگی: بیتردید، این نخستین بار در تاریخ خواهد بود که کشوری میزبان جام جهانی فوتبال باشد و همزمان علیه کشوری دیگر اقدام نظامی انجام دهد؛ کشوری که اتفاقاً خود یکی از مهمانان و شرکتکنندگان همان رقابتها نیز باشد.
آنچه این وضعیت را عجیبتر میکرد، رفتار فیفا بود. در اقدامی که بسیاری آن را نوعی جانبداری سیاسی تلقی کردند، رئیس فیفا جایزهای با عنوان «جایزه صلح فیفا» را به رئیسجمهور کشور میزبان اهدا کرد؛ حرکتی که از نگاه منتقدان، بیش از هر چیز تلاشی برای جلب رضایت و کسب حمایت سیاسی بود.
شرایطی که برای تیم ملی ایران رقم خورد، لایه دیگری از این ماجرا را آشکار ساخت. بنا بر گزارشها، چند تن از اعضای کاروان ایران از ورود به ایالات متحده منع شدند. در نتیجه، تیم ملی ناچار شد اردو و تمرینات خود را در کشور همسایه، مکزیک، برپا کند و تنها اندکی پیش از مسابقات خود در شهرهایی مانند لسآنجلس و سیاتل اجازه ورود به خاک آمریکا را پیدا کند. همچنین هنگام خروج نیز اعضای تیم با بازرسیهای امنیتی و انگشتنگاریهای مکرر مواجه شدند.
با وجود این محدودیتها و فشارهای روانی، تیم ملی ایران در مرحله گروهی شکستناپذیر باقی ماند و با سه تساوی و بدون حتی یک شکست، رقابتها را پشت سر گذاشت. با این حال، مجموعهای از نتایج نامساعد و بدشانسی موجب شد که از صعود به مرحله بعد بازبماند.
دونالد ترامپ که سالها در پی کسب جایگاه و اعتباری بینالمللی به عنوان چهرهای صلحطلب بود، این جایزه نمادین صلح را از فیفا دریافت کرد؛ در حالی که همزمان بارها مدعی شده بود حکومت ایران عملاً تسلیم شده و فروپاشیده است. او در جریان این منازعه، در چندین نوبت بهطور علنی از شکست ایران سخن گفته بود.
اما جام جهانی تصویری متفاوت را در برابر دیدگان جهان قرار داد. در سه نوبت جداگانه، پرچم ایران در برابر ورزشگاههایی مملو از تماشاگر به اهتزاز درآمد. سه بار سرود ملی ایران بهطور کامل پخش شد؛ سرودی که نهتنها حاضران در ورزشگاهها، بلکه میلیونها بیننده در سراسر جهان آن را شنیدند. از نگاه بسیاری، این صحنهها در تضاد آشکار با ادعاهایی بود که از نابودی یا حذف ایران از صحنه جهانی سخن میگفتند. صرف حضور تیم ملی ایران در زمین مسابقه، نشان میداد که این کشور همچنان حضوری فعال و قابل مشاهده در عرصه بینالمللی دارد.
در خاورمیانه ضربالمثلی وجود دارد که میتوان آن را چنین ترجمه کرد: «گاهی توطئه دشمن به نعمتی پنهان تبدیل میشود.»
ترامپ در طول زندگی خود بارها به نظر رسیده است که تابآوری مردم ایران را دستکم گرفته است؛ مردمی که در روزهای دشوار گرد هم میآیند و با عزم و اراده از کشور خود دفاع میکنند.
و در پایان، برای خیر و صلاح همه جوامع دموکراتیک، شاید بد نباشد که در آینده، نامزدهای ریاستجمهوری پیش از ورود به رقابتهای انتخاباتی، تحت ارزیابیهای دقیقتری از نظر قضاوت، ثبات شخصیتی، سلامت روانی و آمادگی برای پذیرش مسئولیتهای سنگین این مقام قرار گیرند.
