خبرگزاری تسنیم ـ فریده ستایشگر| در تاریخ معاصر انقلاب اسلامی، برخی چهرهها صرفاً در قامت یک مسئول یا فرمانده نظامی تعریف نمیشوند، بلکه بهتدریج به «سرمایههای فکری و راهبردی» یک ملت تبدیل میگردند؛ چهرههایی که حضورشان در صحنه، تنها به معنای مدیریت یک سازمان یا هدایت یک نیرو نیست، بلکه به معنای شکلدهی به یک منظومه فکری، یک گفتمان و حتی یک مکتب در حوزههای مختلف دفاعی، فرهنگی و اجتماعی است. شهید سپهبد پاسدار حسین سلامی از جمله همین شخصیتهای اثرگذار و ماندگاری است که نام او در سالهای اخیر با مفاهیمی چون اقتدار دفاعی، ولایتمداری، جهاد تبیین، مدیریت جهادی و خودباوری ملی گره خورده است.
شهید سلامی در دورهای حساس از تاریخ جمهوری اسلامی ایران مسئولیتهای کلیدی در سطوح عالی فرماندهی را بر عهده داشت؛ دورهای که کشور با پیچیدهترین لایههای تهدیدات ترکیبی روبهرو بود؛ تهدیداتی که صرفاً در قالب جنگ سخت قابل تعریف نبود، بلکه ابعاد اقتصادی، رسانهای، شناختی و فرهنگی را نیز در بر میگرفت. در چنین شرایطی، نقش فرماندهانی که بتوانند میان میدان نظامی، عرصه سیاست منطقهای و فضای جنگ روایتها پیوند برقرار کنند، اهمیتی مضاعف پیدا میکرد. در همین بستر است که نام شهید سلامی بهعنوان یکی از چهرههای اثرگذار در بازتعریف مفهوم قدرت در جمهوری اسلامی ایران برجسته میشود.
بازخوانی شخصیت، اندیشه و مکتب شهید سپهبد حسین سلامی صرفاً یک اقدام یادبودمحور نیست، بلکه ضرورتی تحلیلی و راهبردی برای فهم بهتر تحولات امروز و فردای کشور است. بهویژه آنکه نسل جوان جامعه نیازمند شناخت الگوهایی است که بتوانند مسیر پیشرفت، مقاومت، خودباوری و نقشآفرینی مؤثر در آینده کشور را برای آنان روشن کنند. در این میان، شخصیتهایی مانند شهید سلامی میتوانند بهعنوان نمونهای از تلفیق علم، ایمان، مدیریت و مجاهدت، نقش مهمی در شکلدهی به این الگوها ایفا کنند.
خبرنگار تسنیم در همین راستا در گفتوگویی تفصیلی با سردار سیدموسی حسینی، فرمانده سپاه نینوا استان گلستان، به بررسی ابعاد مختلف شخصیت شهید سپهبد پاسدار حسین سلامی پرداخته است:
تسنیم: اگر بخواهیم شهید سپهبد حسین سلامی را نه در جایگاه یک فرمانده نظامی، بلکه بهعنوان یک شخصیت انسانی و اخلاقی توصیف کنیم، چه تصویری از او در ذهن شما نقش بسته است؟
سردار حسینی: وقتی درباره شهید سلامی صحبت میکنیم، در واقع درباره شخصیتی سخن میگوییم که در اوج اقتدار سازمانی، هیچگاه از مرزهای انسانیت، اخلاق و معنویت فاصله نگرفت. یکی از ویژگیهای مهم ایشان، «تعادل شخصیتی» بود؛ یعنی ترکیب دقیق و کمنظیری از عقلانیت، معنویت، صلابت و مهربانی.
در جلسات رسمی و تصمیمگیریهای کلان، ایشان کاملاً دقیق، محاسبهگر، تحلیلگر و مسلط بر جزئیات بود. اما همین فرد، در مواجهه با نیروهای جوان یا خانواده شهدا، چهرهای کاملاً متفاوت داشت؛ چهرهای پدرانه، آرام، شنوا و بسیار مهربان. این دوگانگی ظاهری نبود، بلکه نشاندهنده عمق شخصیت انسانی او بود.
شهید سلامی اهل خودنمایی نبود. بسیاری از اقدامات بزرگ او حتی در سطح رسانهای بازتاب پیدا نمیکرد، چون اساساً اعتقاد داشت کار برای خدا نیاز به نمایش ندارد. این اخلاص، یکی از پایههای اصلی شخصیت اخلاقی او بود.
او به شدت به «حقالناس» حساس بود؛ چه در تصمیمات سازمانی و چه در رفتار فردی. در بسیاری از موارد نقل شده که نسبت به بیتالمال و حقوق نیروها دقتی وسواسگونه داشت. این نشان میدهد که نگاه او به مسئولیت، یک نگاه کاملاً شرعی و اخلاقی بود، نه صرفاً اداری.
از دیگر ویژگیهای برجسته ایشان، آرامش در بحران بود. در سختترین شرایط امنیتی، نظامی یا منطقهای، هیچگاه دچار هیجانزدگی نمیشد. این آرامش ناشی از ایمان عمیق و توکل واقعی او به خداوند بود، نه یک خونسردی ظاهری.
تسنیم: بسیاری از فرماندهان از «مکتب فرماندهی شهید سلامی» صحبت میکنند. این مکتب چه مؤلفههایی دارد و چه تفاوتی با سبکهای مدیریتی رایج دارد؟
سردار حسینی: اگر بخواهم دقیق و کارشناسی عرض کنم، مکتب فرماندهی شهید سلامی بر چند پایه اساسی استوار بود که آن را از یک مدیریت سنتی کاملاً متمایز میکرد.
اولین پایه، «نگاه تمدنی به قدرت» بود. او معتقد بود قدرت دفاعی صرفاً برای مقابله نظامی نیست، بلکه برای حفظ هویت، استقلال و مسیر تمدنی یک ملت است. به همین دلیل تصمیمات او همیشه فراتر از سطح تاکتیکی و حتی عملیاتی بود و به سطح راهبرد تمدنی میرسید.
دومین پایه، «مدیریت آیندهمحور» بود. او هیچگاه درگیر حل مسائل لحظهای نمیشد، مگر اینکه آن مسئله در یک چشمانداز بزرگتر تعریف شود. بارها تأکید داشت که فرمانده واقعی کسی است که دشمن را قبل از اقدام، بشناسد و قبل از بحران، آماده باشد.
سومین پایه، «سرمایهسازی انسانی» بود. شهید سلامی به جای اتکا صرف به تجهیزات، به انسان تکیه داشت. او نیروهای جوان را سرمایه اصلی میدانست و اعتقاد داشت اگر انسان ساخته شود، تجهیزات هم در مسیر درست قرار میگیرد.
چهارمین پایه، «میدانمحوری در مدیریت» بود. او هیچگاه مدیریت را پشت میز محصور نکرد. در سیل، زلزله، بحرانهای امنیتی و مأموریتهای خاص، شخصاً در میدان حاضر میشد. این حضور میدانی به تصمیمات او اعتبار و دقت مضاعف میداد.
پنجمین پایه، «انعطاف در روش و ثبات در اصول» بود. او در تاکتیکها بسیار منعطف بود، اما در اصول هرگز عقبنشینی نداشت. این ویژگی یکی از شاخصههای مهم فرماندهی راهبردی او محسوب میشود.
تسنیم: ولایتمداری در شخصیت شهید سلامی چه جایگاهی داشت و چگونه در رفتار مدیریتی او نمود پیدا میکرد؟
سردار حسینی: ولایتمداری برای شهید سلامی یک مفهوم تشریفاتی یا اداری نبود؛ بلکه هسته مرکزی هویت فکری و مدیریتی او بود. او ولایت را ستون خیمه نظام اسلامی میدانست و معتقد بود اگر این ستون آسیب ببیند، کل ساختار دچار تزلزل میشود.
در عمل، تمام تصمیمات کلان او بر اساس منویات مقام معظم رهبری تنظیم میشد. این تبعیت، تبعیت کور نبود، بلکه تبعیت آگاهانه، عمیق و مبتنی بر تحلیل بود. او به درک دقیق از جایگاه ولایت رسیده بود و از همین منظر، تصمیمات خود را هماهنگ میکرد.
نکته مهم این است که ولایتمداری او فقط در سطح سازمانی نبود، بلکه در سطح شخصیتی نیز جاری بود. یعنی حتی در رفتار فردی، در نوع نگاه به مسائل و در نحوه تعامل با نیروها نیز این باور دیده میشد.
او معتقد بود که هر جا از ولایت فاصله گرفته شود، هزینههای سنگین به کشور تحمیل خواهد شد. به همین دلیل همواره بر انسجام حول محور رهبری تأکید ویژه داشت.
تسنیم: نقش شهید سلامی در ارتقای قدرت دفاعی و بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران را چگونه تحلیل میکنید؟
سردار حسینی: شهید سلامی را باید یکی از چهرههای اثرگذار در تثبیت و توسعه قدرت بازدارندگی جمهوری اسلامی دانست. نگاه او به قدرت دفاعی، یک نگاه صرفاً سختافزاری نبود، بلکه ترکیبی از قدرت سخت، قدرت نرم و قدرت هوشمند بود.
او معتقد بود که ایران باید به سطحی از بازدارندگی برسد که دشمن حتی در مرحله تصمیمگیری برای تهدید، دچار تردید جدی شود. این نگاه باعث شد برنامهریزیهای دفاعی کشور از حالت واکنشی خارج و به حالت پیشدستانه و آیندهنگر تبدیل شود.
در دوره مسئولیت ایشان، حوزههای مختلفی مانند توان موشکی، پهپادی، جنگ الکترونیک و سامانههای هوشمند دفاعی با سرعت بیشتری توسعه پیدا کرد. اما نکته مهمتر از تجهیزات، «تفکر پشت این توسعه» بود؛ تفکری که بر خودکفایی، ایمان به توان داخلی و بیاعتمادی به قدرتهای سلطهگر استوار بود.
او بارها تأکید میکرد که قدرت واقعی زمانی شکل میگیرد که یک ملت به توان خود ایمان داشته باشد. این ایمان، موتور محرک پیشرفتهای دفاعی کشور شد.
تسنیم: شهید سلامی چه نقشی در عرصه جهاد تبیین و جنگ روایتها داشت؟
سردار حسینی: شهید سلامی یکی از فرماندهانی بود که بهدرستی ماهیت جنگ امروز را درک کرده بود. او میدانست که میدان اصلی نبرد، فقط زمین و تجهیزات نیست، بلکه ذهن، باور و افکار عمومی است.
از نگاه او، جهاد تبیین یک وظیفه عمومی بود، نه صرفاً وظیفه نخبگان. او خود نیز در این عرصه فعال بود و تلاش میکرد واقعیتها را با زبان دقیق، مستند و قابل فهم برای جامعه بیان کند.
ویژگی مهم در سخنان او، «امیدآفرینی همراه با واقعگرایی» بود. او نه جامعه را سیاهنمایی میکرد و نه دچار اغراق میشد، بلکه تلاش داشت تصویر واقعی از پیشرفتها و چالشها ارائه دهد.
او معتقد بود اگر حقیقت به درستی تبیین شود، جامعه در برابر جنگ روانی دشمن مصون خواهد شد. به همین دلیل همواره بر نقش رسانهها، نخبگان و نیروهای انقلابی در این میدان تأکید داشت.
تسنیم: نسل جوان امروز چگونه میتواند با شخصیت و مکتب شهید سلامی ارتباط برقرار کند؟
سردار حسینی: شهید سلامی برای نسل جوان یک الگوی جامع است؛ الگویی که هم بُعد علمی دارد، هم بُعد اخلاقی، هم بُعد مدیریتی و هم بُعد معنوی.
پیام اصلی او برای جوانان این است که پیشرفت بدون ایمان، هویت و تلاش جهادی ممکن نیست. او نشان داد که میتوان در اوج تخصص نظامی، اهل معنویت بود؛ در اوج قدرت، متواضع بود؛ و در اوج مسئولیت، مردمی ماند.
نسل جوان اگر بخواهد آینده کشور را بسازد، باید سه عنصر را در کنار هم داشته باشد: علم، ایمان و اراده. شهید سلامی تجسم عملی این سه عنصر بود.
او همچنین به جوانان امید میداد. در نگاه او، آینده ایران روشن است و این آینده را جوانان رقم خواهند زد. همین نگاه امیدبخش، شاید مهمترین پیام ماندگار او برای نسل امروز باشد.
در نهایت، شهید سلامی فقط یک فرمانده نیست؛ او یک «مدرسه فکری» است که اگر درست فهمیده شود، میتواند مسیر حرکت یک نسل را اصلاح و تقویت کند.
انتهای پیام/
