در اغلب استانها، میزان مالکیت در روستاها بیشتر از شهرهاست؛ موضوعی که به تفاوت قیمت زمین، تراکم جمعیت و قدرت خرید خانوارها برمیگردد. با این حال، در برخی استانها مانند کردستان و کرمانشاه، شکاف میان مالکیت شهری و روستایی بسیار چشمگیر است؛ جایی که حدود ۹۰ درصد روستاییان مالک خانهاند اما در شهرها این عدد به حوالی ۶۰ درصد میرسد.
این شکاف فقط یک تفاوت آماری نیست؛ بلکه نشانهای از نابرابری اقتصادی، تمرکز مالکیت و فشار بر مستاجران شهری است. از سوی دیگر، کمبود فرصتهای اقتصادی در روستاها باعث مهاجرت بیشتر به شهرها شده و همین روند، بحران مسکن شهری را تشدید میکند. شکافی که نمیتوان در تحلیل بازار مسکن نسبت به آن بیتفاوت ماند.
