به گزارش خبرنگار مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند افرادی که سطح بالاتری از فعالیت بدنی متوسط تا شدید دارند، میزان کمتری از مشکلات سلامت قلب ناشی از کاردیومیوپاتی ژنتیکی دارند.
محققان در یادداشتهای پیشزمینه گفتند: کاردیومیوپاتی گروهی از بیماریها است که عضله قلب را تضعیف میکند و باعث میشود که خون به طور ناکارآمد به بقیه بدن پمپ شود.
«پانکاج آرورا»، محقق ارشد و مدیر برنامه کلینیک کاردیوژنومیک دانشگاه آلاباما، گفت: یافتههای ما نشان میدهد که حتی در میان افرادی که حامل گونههای ژنتیکی کاردیومیوپاتی هستند اما هیچ نشانهای از بیماری ندارند، فعال ماندن از نظر جسمی ممکن است با میزان پایینتری از وقایع قلبی عروقی در آینده مرتبط باشد.
وی در یک بیانیه خبری گفت: خطر ژنتیکی ممکن است قطعی نباشد و ورزش یک عامل قابل اصلاح است که افراد میتوانند برای کمک به محافظت از قلب خود از آن استفاده کنند.
محققان گفتند که کاردیومیوپاتی یکی از علل اصلی نارسایی قلبی و مرگ ناگهانی قلبی است و خانوادههایی که سابقه ژنتیکی این بیماری را دارند، در معرض خطر بیشتر مشکلات قلبی هستند.
برای مطالعه جدید، محققان دادههای بیش از ۱۵۰۰۰ نفر شرکتکننده در یک پروژه بزرگ را که فعالیت بدنی آنها را با استفاده از دستگاههای تناسب اندام پوشیدنی ردیابی میکرد، تجزیه و تحلیل کردند.
محققان گفتند که از بین این شرکتکنندگان، ۸۳۱ نفر حامل ژنهایی بودند که خطر ابتلا به کاردیومیوپاتی را در آنها افزایش میداد.
دستورالعملهای وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده توصیه میکند که افراد حداقل ۱۵۰ دقیقه در هفته فعالیت بدنی متوسط یا ۷۵ دقیقه در هفته ورزش شدید داشته باشند.
طبق گفته مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالات متحده، نمونههایی از ورزش با شدت متوسط شامل پیادهروی سریع، دوچرخهسواری آهسته، یوگای فعال، یا انجام کارهای تعمیری در حیاط یا خانه است.
ورزشهای شدید شامل دویدن، شنا، ایروبیک، دوچرخهسواری سریع، طناب زدن و کارهای سنگین حیاط مانند بیل زدن میشود.
نتایج نشان داد افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به کاردیومیوپاتی هستند و کمتر از میزان توصیهشده در هفته ورزش میکنند، بیشترین میزان مشکلات سلامت قلب را دارند.
از سوی دیگر، محققان دریافتند افرادی که به میزان توصیهشده ورزش میکنند، میزان مشکلات سلامت قلب آنها مشابه افراد غیرفعال بدون خطر ژنتیکی برای کاردیومیوپاتی است. افراد فعال بدون هیچ زمینه ژنتیکی، کمترین میزان مشکلات قلبی را داشتند.
«گاریما آرورا»، محقق و مدیر مشترک کلینیک کاردیوژنومیک دانشگاه آلاباما، در پایان گفت: این نتایج پیام امیدوارکنندهای برای افرادی دارد که ژنتیک آنها ممکن است خطر ابتلا به بیماری قلبی را افزایش دهد.
وی گفت: افراد میتوانند از طریق آزمایش ژنتیک بفهمند که آیا ژن کاردیومیوپاتی را دارند یا خیر و فعالیت بدنی را در سبک زندگی خود بگنجانند تا از سلامت قلب برخوردار باشند و از خود در برابر بیماری قلبی محافظت کنند.
