به گزارش خبرنگاراقتصادی خبرگزاری تسنیم, در روزهایی که چرخهای اقتصاد بیش از هر زمان دیگری به بازوان توانمند کارگران تکیه دارد، بازخوانی مطالبات این قشر، روایتگر ایثار کسانی است که با وجود تمام ناملایمات، سنگر تولید را رها نکردهاند. با این حال، پشت چهره مصمم کارگر ایرانی، دغدغههایی نهفته است که نادیده گرفتن آنها میتواند تابآوری نظام تولید را با چالشی جدی مواجه کند.
بحران معیشت و امنیت؛ دغدغههای همیشگی
امروز کارگران در حالی بار اصلی تولید ملی را بر دوش میکشند که «عدم امنیت شغلی» مانند سایهای بر سر زندگی آنها سنگینی میکند. فقدان «قراردادهای کاری» منسجم و قانونی، بسیاری از کارگران را در وضعیتی معلق نگاه داشته و آنها را از ابتداییترین حقوق صنفی محروم کرده است. این چالش در کنار «عدم تقویت قدرت خرید» که هر روز فاصله میان دستمزد و هزینههای معیشتی را بیشتر میکند، سفره کارگران را کوچکتر از هر زمان دیگری کرده است. کارگرانی که پای کار ایران ایستادهاند، اکنون انتظار دارند امنیت روانی و معیشتیشان فدای بروکراسیهای اداری و سودجوییهای مقطعی نشود.
تولید زیر آتش؛ تبعات تهاجم آمریکا و رژیم صهیونیستی
اما چالشهای بازار کار ایران در ماههای اخیر وجهه پیچیدهتری به خود گرفته است. در پی تهاجم وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به زیرساختهای حیاتی و صنایع کشور، ضربات سنگینی به بدنه تولید وارد شده است. حمله به واحدهای صنعتی نه تنها خسارات فیزیکی بر جای گذاشته، بلکه با ایجاد اختلال در روند تأمین و تولید، موجی از بیکاری ناخواسته را رقم زده است.
در حال حاضر، بسیاری از واحدهای تولیدی بزرگ و متوسط به دلیل آسیبهای ناشی از این حملات و فشارهای اقتصادی حاصل از جنگ، نه تنها قدرت جذب نیروی جدید را ندارند، بلکه برای حفظ نیروهای موجود نیز با دشواری دست و پنجه نرم میکنند. این وضعیت، فشار مضاعفی را بر بدنه کارگری وارد کرده و بیم از دست دادن شغل را در مناطق صنعتی تشدید کرده است.
ضرورت صیانت از مشاغل خرد و خطر گسترش بخش غیررسمی
در چنین شرایطی که صنایع بزرگ زیر فشار مستقیم قرار دارند، «حفظ مشاغل خرد و کوچک» به عنوان ضربهگیرهای اصلی بازار کار، ضرورتی حیاتی یافته است. این واحدها به دلیل انعطافپذیری بیشتر، میتوانند سدی در برابر موج بیکاری باشند؛ مشروط بر اینکه مورد حمایت جدی دولت قرار گیرند.
هشدار اصلی اما اینجاست؛ با کاهش ظرفیت جذب در بخشهای رسمی و آسیب دیدن صنایع بزرگ، احتمال «رونق مشاغل غیررسمی» بهشدت افزایش یافته است. مشاغلی که نه تنها فاقد بیمه و پوششهای حمایتی هستند، بلکه میتوانند در درازمدت ساختار اقتصادی کشور را تضعیف کنند.
به گزارش تسنیم,کارگران ایران نشان دادهاند که در دشوارترین شرایط، از تحریمهای ظالمانه تا جنگ مستقیم، پای هویت ملی و تولید کشور میمانند. اکنون نوبت سیاستگذاران است تا با تدوین بستههای حمایتی فوری، ترمیم قدرت خرید و بازگرداندن امنیت شغلی، اجازه ندهند چراغ واحدهای تولیدی در این کارزار نابرابر خاموش شود. حفظ کرامت کارگر، امروز به معنای حفظ امنیت ملی در سنگر اقتصاد است.
انتهای پیام/
