افزایش میزان نوشیدن الکل با خطرات جدی جسمی، روانی و آسیبهای اجتماعی گوناگون همراه است و سلامت عمومی جامعه را تهدید میکند. از همین رو، آگاهی از نحوه تغییر این رفتارها پس از عبور از روزهای اوج بحران و پیگیری روند آن برای متخصصان حوزه سلامت از ضرورت بالایی برخوردار است.
تحقیق درباره این موضوع به سیاستگذاران و کارشناسان حوزه بهداشت کمک میکند تا دریابند آیا جامعه پس از آرام شدن بحران به شرایط عادی و سالمتر بازگشته است یا خیر. علاوه بر این، شناخت گروههای سنی و جمعیتی که الگوهای پرخطر مصرف را کنار گذاشتهاند یا برعکس، همچنان به این عادات ناسالم ادامه میدهند، امری ضروری است. این اطلاعات زمینه را برای طراحی آموزشهای عمومی مناسب، مداخلات پزشکی مؤثر و راهبردهای پیشگیرانه برای ارتقای کیفیت زندگی افراد فراهم میسازد تا منابع بهداشتی به سمت آسیبپذیرترین گروهها هدایت شوند.
در همین راستا، گروهی از پژوهشگران برجسته حوزه سلامت از مرکز پزشکی کک در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی با همکاری محققانی از دانشگاه تامس جفرسون در ایالات متحده، مطالعهای جامع را برای بررسی دقیق تغییرات و روندهای مصرف الکل و مصرف سنگین آن در جامعه پس از دوران همهگیری به انجام رساندند.
این دانشمندان برای دستیابی به نتایجی دقیق، از روش تحلیل دادههای یک پیمایش ملی و مقطعی بهره گرفتند. آنان اطلاعات بهداشتی جمعآوریشده از ۱۱۴ هزار و ۳۵۲ فرد بزرگسال را که در فاصله سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ در نظرسنجی ملی سلامت شرکت کرده بودند، مورد ارزیابی آماری قرار دادند. در این بررسی، میزان استفاده کلی از الکل و همچنین الگوهای مصرف سنگین طبق معیارهای استاندارد و معتبر سنجیده شد تا تصویری روشن از رفتارهای افراد جامعه به دست آید.
یافتههای این پژوهش نشان دادند که در سال ۲۰۲۴، پس از اوجگیریهای ناشی از همهگیری کرونا و دوره بلافاصله پس از آن، میزان کلی مصرف الکل و همچنین مصرف سنگین آن در مقایسه با سال ۲۰۲۲ کاهش نسبی و ملایمی داشته است. این افت به طور مشخص در میان مردان و به ویژه جوانان رخ داده است، به طوری که هرگونه مصرف الکل به طور چشمگیری در میان نسل نو یا همان نسل Z کاهش یافته و بیشترین میزان کاهش در مصرف سنگین و پرخطر نیز در میان متولدین نسل هزاره به ثبت رسیده است.
با این وجود، بخش دیگری از نتایج نشان میدهد که سطح مصرف الکل در بسیاری از گروهها همچنان در مقایسه با وضعیت پیش از همهگیری در سال ۲۰۱۸ در سطحی بالاتر باقی مانده است. نگرانکنندهترین بخش ماجرا مربوط به افراد میانسال و بزرگسالان ۵۰ تا ۶۴ سال است که در طول بازه زمانی این پژوهش، روندی افزایشی و تداومیافته را هم در مصرف کلی و هم در مصرف سنگین الکل تجربه کردهاند و کاهشی در میان آنان مشاهده نشده است.
این یافتهها از اهمیت بالایی برخوردارند، زیرا تغییر مثبت رفتاری در نسلهای جوان را به عنوان نشانهای از حرکت جامعه به سمت مصرف کمتر آشکار میسازند. با این حال، ثابت ماندن یا افزایش مصرف در گروههای دیگر نظیر بانوان و سالمندان بیانگر این نکته مهم است که نمیتوان بهبودی رفتار سلامت را به کل جامعه تعمیم داد و برای دستیابی به جامعهای سالمتر، به تلاشها و برنامههای حمایتی ویژه و متمرکز برای گروههای پرخطر و بزرگسالان میانسال نیاز است.
نتایج این مطالعه علمی و ارزشمند در نشریه معتبر پزشکی «سالنامه پزشکی داخلی» (Annals of Internal Medicine) که وابسته به «کالج پزشکان آمریکا» است، منتشر شده و در اختیار جامعه علمی و عموم قرار گرفته است.
