به گزارش خبرگزاری تسنیم از ساری، گاهی فقط یک تماس کافی است؛ تماسی کوتاه، شاید در دل نیمهشب، با صدایی لرزان، با جملهای ناتمام و بغضی که پشت خط میشکند؛ اما همان تماس میتواند مرز میان فروپاشی و نجات، میان ترس و امنیت، و میان تنهایی و حمایت باشد. آن سوی این خط، نهادی ایستاده که مأموریتش شنیدن صداهایی است که کمتر شنیده میشوند؛ «اورژانس اجتماعی»، پناهگاهی برای آسیبدیدگان خاموش جامعه.
در روزگاری که آسیبهای اجتماعی با چهرههای گوناگون و پیچیدهتری خود را نشان میدهند؛ از کودکآزاری و خشونت خانگی گرفته تا فرار نوجوانان، اعتیاد، سالمندآزاری، خودکشی و بیخانمانی، وجود نهادی که بتواند بهسرعت، تخصصی و انسانی وارد میدان شود، ضرورتی انکارناپذیر است؛ نهادی که نهتنها بحران را مهار میکند، بلکه امید را به زندگی بازمیگرداند.
اورژانس اجتماعی، امروز تنها یک خط تلفن یا یک مرکز امدادی نیست؛ بلکه خط مقدم مقابله با آسیبهایی است که اگر به موقع دیده نشوند، میتوانند بنیان خانوادهها و امنیت روانی جامعه را متزلزل کنند.
یک تماس، آغاز دوباره زندگی
ساعت از سه بامداد گذشته بود. سکوت شب با زنگ تلفن مرکز اورژانس اجتماعی شکسته شد. صدای زنی جوان، آمیخته با ترس و گریه، از پشت خط شنیده میشد: کمکم کنید… شوهرم حال درستی ندارد… با بچههایم در خانه گیر افتادهام…
چند دقیقه بعد، تیم مداخله در بحران با خودروی امدادی راهی محل شد. مددکار اجتماعی، روانشناس و نیروهای تخصصی با آرامش وارد خانهای شدند که در آن، اضطراب و وحشت موج میزد. با هماهنگی نیروی انتظامی، زن و دو کودک خردسالش از فضای پرخطر خارج شدند و به خانه امن انتقال یافتند.
امروز، آن مادر در محیطی آرام، تحت حمایت روانی و حقوقی قرار دارد و فرزندانش بار دیگر طعم امنیت را تجربه میکنند. این فقط یک پرونده از میان هزاران مداخلهای است که هر روز در سکوت، اما با اثری عمیق، توسط اورژانس اجتماعی رقم میخورد.
مدافعان کودکیهای خاموش
کودکآزاری، یکی از تلخترین و پنهانترین زخمهای اجتماعی است؛ زخمی که اغلب پشت درهای بسته خانهها شکل میگیرد و قربانیانش، کوچکتر از آناند که بتوانند فریاد بزنند.
«لیلا»، یکی از مددکاران اورژانس اجتماعی، در روایت یکی از مأموریتهای خود میگوید: وقتی وارد خانه شدیم، پسربچهای حدود هشت ساله گوشه اتاق کز کرده بود. روی دستها و صورتش آثار ضربوجرح دیده میشد. ابتدا از ترس چیزی نمیگفت، اما بعد از ساعتها گفتوگو و جلب اعتماد، آرام گفت: پدرم با کابل من را میزند…
امروز، آن کودک در مرکز نگهداری حمایتی است؛ جایی که در کنار خدمات رواندرمانی و مراقبت تخصصی، دوباره خندیدن را تمرین میکند.
کار اورژانس اجتماعی تنها به نجات لحظهای ختم نمیشود؛ این نهاد با حضور مددکاران، روانشناسان، مشاوران حقوقی و متخصصان توانبخشی، مسیر بازسازی روانی، اجتماعی و حتی حقوقی آسیبدیدگان را تا رسیدن به ثبات دنبال میکند.
اورژانس اجتماعی؛ فراتر از امداد، در قلب پیشگیری
بسیاری تصور میکنند مأموریت اورژانس اجتماعی تنها به اعزام خودرو و حضور در محل بحران محدود میشود، اما واقعیت بسیار گستردهتر است.
مداخله فوری در بحران، مشاوره تلفنی و حضوری، حمایتهای حقوقی، رواندرمانی، ارجاع به مراکز تخصصی، اسکان موقت در خانههای امن و آموزشهای پیشگیرانه در مدارس، محلات و مراکز عمومی، بخشی از مأموریتهای این نهاد است.
اورژانس اجتماعی در حقیقت شبکهای از حمایت انسانی است که با همکاری دستگاه قضایی، نیروی انتظامی، مراکز درمانی و نهادهای حمایتی، برای جلوگیری از تعمیق آسیبها وارد عمل میشود.
ناجیان خاموش در روزهای بحران
در حوادث و بحرانهای جمعی نیز اورژانس اجتماعی یکی از نخستین نهادهایی است که وارد میدان میشود؛ اما نه برای امدادرسانی مادی، بلکه برای ترمیم زخمهایی که دیده نمیشوند؛ زخمهای روان.
در حوادث ناگوار، بلایای طبیعی یا حتی بحرانهای خانوادگی، کارشناسان این مجموعه کنار آسیبدیدگان میمانند؛ گوش میدهند، آرام میکنند، امید میدهند و اجازه نمیدهند فرد در تنهاییِ رنج، فراموش شود.
همین وجه انسانی است که اورژانس اجتماعی را به یکی از متفاوتترین و ضروریترین بازوهای حمایت اجتماعی کشور تبدیل کرده است.
بیش از 80 هزار خدمت تخصصی در مازندران
مدیرکل بهزیستی مازندران از رشد قابل توجه خدمات اورژانس اجتماعی در استان خبر میدهد؛ آماری که نشاندهنده افزایش آگاهی عمومی و اعتماد بیشتر مردم به این نهاد است.
رقیه رحمانی، مدیرکل بهزیستی مازندران، در گفتوگو با خبرنگار تسنیم با اشاره به نقش حیاتی سامانه 123 اظهار کرد:خط تلفن رایگان اورژانس اجتماعی بهصورت شبانهروزی فعال است و تیمهای تخصصی شامل مددکاران اجتماعی، روانشناسان، مشاوران حقوقی و نیروهای امدادی آمادهاند تا در کوتاهترین زمان ممکن به شهروندان در شرایط بحرانی خدمات ارائه دهند.
وی با اشاره به آمار عملکرد این مجموعه افزود: در سال جاری، بیش از 80 هزار و 898 خدمت تخصصی از طریق تماسهای مردمی و مداخلات حضوری به شهروندان ارائه شده است؛ آماری که نسبت به مدت مشابه سال گذشته رشد چشمگیری داشته و نشاندهنده اعتماد روزافزون مردم به این سازوکار حمایتی است.
رحمانی تصریح کرد: اورژانس اجتماعی امروز به بستری امن، محرمانه و قابل اتکا برای افراد در معرض آسیب تبدیل شده و ما خود را موظف میدانیم با توسعه خدمات تخصصی، سرعت عمل و گسترش پوشش حمایتی، نقش مؤثرتری در کاهش آسیبهای اجتماعی ایفا کنیم.
وی همچنین از تلاش شبانهروزی روانشناسان، مددکاران، کارشناسان حقوقی، اپراتورهای خط 123 و نیروهای امدادی قدردانی کرد و گفت:
این افراد، ناجیان خاموش جامعهاند؛ کسانی که با تعهد، تخصص و مسئولیتپذیری، هر روز بخشی از بار رنج انسانها را سبکتر میکنند.
هر تماس، فرصتی برای نجات
به گزارش تسنیم، اورژانس اجتماعی صرفاً یک نهاد اجرایی نیست؛ اینجا نقطه تلاقی انسانیت، تخصص و مسئولیت اجتماعی است؛ جایی که هر تماس تلفنی میتواند سرنوشت انسانی را تغییر دهد.
در جهانی که سرعت شکلگیری بحرانها بیشتر از توان جوامع برای مواجهه با آنها شده، وجود چنین نهادهایی نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی حیاتی است.
پشت هر تماس با 123، ممکن است مادری در آستانه فروپاشی، کودکی در انتظار نجات، سالمندی تنها یا نوجوانی سرگردان باشد؛ و آن سوی خط، کسانی ایستادهاند که مأموریتشان بازگرداندن آرامش، امید و امنیت به زندگی انسانهاست.
اورژانس اجتماعی، شاید بیصدا کار کند؛ اما صدای نجات بسیاری از زندگیها، از همین سکوت آغاز میشود.
انتهای پیام/
